Gönlümün sultanı, kara gün dostum
Gönlü tok, yüzü ak, biricik eşim
Yürüyen ayağım, tutan elim
Kalbimdeki sevgi yumağım
Beni ben yapan her şeyim
Ben arka mahallenin
Haylaz çocuğuydum galiba
Önümden kaçtı herşey
Elimi uzatsam tutacak,
Mesafe yoktu hiç
Hep yetişemedim ben
Çek git usulca hayatımdan
Beni bana bırak
Unut deme bana
Sen sadece git
Sana çekip gitmek,
Bana ise gerisi kalsın.
Sinemde nice yara var, haberin yok ki
Gülen gözlerimdir inan, gönlüm mutsuz ki
Belki haberin yok ama, sensiz bomboş ki
Acın hep yakıyor beni, sevdan uzak ki
Niceleri geldi de, senin yerine
Sen yalancı, ben sana yabancı
Söyle neye yarar ki artık
Seni anlatacağım bir hancı
Gönül küsmüş sen gibilere
Ve en çok da acımasız olan kadere
Çünkü bıraktı beni nice kedere
Bu neyin acelesiydi böyle
Bu hızlı kayboluşun hikayesi neydi
Hangi tren seni götürdü benden çabucak
Hangi çığ senden sert vururdu
Hangi sel önüne katıp götürürdü beni
Hangi rüzgar sağa sola savururdu
Kayıp bir ben arıyorum
Hangi yana baksam
Kendimi bulamıyorum
Kayboluşlarımın arasından çıkıp
Sessizce kendimi bulmak istiyorum
Günahlarım geliyor aklıma
Gönlüm kor olmuş kavruluyor göklerde
Bilmem bu kaçıncı darbe yüreğime
Zannediyor musun biteceğim
Sanıyor musun en ağır tekmenin,
Seninki olduğunu.
Kılı kırk yararcasına
Bir akşam özleminde
Karanlığın en orta yerinde
Geceye çalarken vakit
Sen geldin aklıma
Karşımdasın gibi
Duymuyor musun beni der gibi
Bir yanım seni sevmek istiyor
Diğer yanım sevgiden yana yaralı
Sevmeyi çok iyi biliyor bir yanım
Diğer yanım sevilmeye öksüz ve yetim
Yakınlaşmakla, uzaklaşma arasında bir yerdeyim
İstemekle, kaçmak arasında git gellerdeyim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!