Beyaz Yalanlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Siyah dalgalarında, coşuyor denizler,
Tüm gerçek anlamı, siliyor o dehlizler,
Masum, tebessümü hafızasında gizler,
Bıraktığın izler, acıtır hep derinden.
*
Üstümü kapattı, geçilmez yüce dağlar,
Kurumuş yaprakla dolu, şu ıssız bağlar,
Huzuru isteyen, sahte gülüşler çağlar,
Zorunlu tebessüm, kanatıyor derinden.
*
O yıkık köprüyü, sürükledi dev seller,
Umut fidanları kırıldı, esti yeller,
Kimsesizlik içine, hapsoldu tüm eller,
Gizlediğin bu hal, yaralıyor derinden.
*
Unutuldu, eski geçmişteki zamanlar,
Silindi hatıradan, coşku dolu anlar,
Doğru asla çıkıp gelmez, arasın canlar,
Saklı kalan sırlar, üşütüyor derinden.
*
Gölgesi belirsiz, asfalt dolu sokaklar,
Sorulan soruya, kapalı tüm dudaklar,
Sır getirir uçurum, korkutur uzaklar,
Dağılan o hisler, yoruyor hep derinden.
*
Yıkım getiriyor, hayatıma savaşlar,
Samimiyet bitti, aranıyor sırdaşlar,
Zirveye tırmansak, bitmeyecek uğraşlar,
Beyaz yalanlar, acı saçar hep derinden.