Beyaz Sayfam Şiiri - Kasım Kobakçı

Beyaz sayfamı karaladılar,
Yırtıp attılar paraladılar,
Geçmiş günleri çöpten toplayıp,
Baştan aşağı yaraladılar.
*
Bütün umutlar derine daldı,
Solgun güllerin yaprağı kaldı,
Koştım sessiz sokaklar boyunca,
Giden yolcular uykuyu çaldı.
*
İpek kumaşlar ezildi yandı,
Tozlu raflarda kızıla kandı,
Dağıldı bitti karanlık gece,
Çöken dumanlar renge boyandı.
*
Temiz örtüler kirlenip solsun,
Boşalan taslar kederlen dolsun,
Mahvoldu gitti güzelim çağlar,
Kötü anılar saçımı yolsun.
*
Çizgiler çizdi yıllar alnıma,
Kimse bakmadı garip yanıma,
Rüzgarlar esti fırtına koptu,
Soğuk ayazlar vurdu kanıma.
*
Sıkılmış bezler serildi ipe,
Çamurlar sardı ulaştı tepe,
Güneş kayboldu karardı ufuk,
Damlalar aktı takıldı küpe.
*
Ütüsüz gömlek yakası solmuş,
Odalar sessiz kederle dolmuş,
Kirli örtü köşesi katlanmış,
Zalim fırtına dalları yolmuş.