Ben Görünmezmiyim Şiiri - Sempatiksair E ...

Ben görünmez miyim?..
Canımı yaktınız,
Gün geldi kanattınız,
Gün geldi bir yaprak gibi
Savurup salladınız…
Ben görünmez miyim?..
Canımı dişime takıp sevdim,
“İmkânsız” diye bir şey yok dedim,
Yandım… yine de vazgeçmedim,
Umutları kalbime bağladım,
Dizginledim yüreğime zincirleri,
Bir gülüşe bir ömür adadım,
Yeri geldi yıkıldım…
Ama yine sevdim…
Ben görünmez miyim?..
Bir gece sustum mesela,
Kimse duymadı içimde kopan fırtınaları…
Oysa ben Sessiz bir çığlıkla
Her “iyiyim” dediğimde
Biraz daha ölüyordum aslında…
Gözlerimde biriken yağmurları
Kimse fark etmedi.
Herkes kendi derdine ağlarken
Ben, herkese yetişmeye çalıştım…
Kendime geç kaldım…
Ben görünmez miyim?..
Bir omuz aradım sadece,
Başımı koyup susacağım…
Bir çift göz aradım,
“Geçti artık” diyecek…
Ama ne zaman içimi açsam
Yaralarımı seyrettiler sadece,
Kimse merhem olmadı…
Kimisi kırdı,
Kimisi yarım bıraktı,
Kimisi de sever gibi yapıp
En derinden yaraladı…
Ben görünmez miyim?..
Bir çocuğun masumiyeti vardı içimde,
Şimdi küller içinde yürüyen
Yorgun bir adam kaldı…
Ne hayaller gömdüm içime,
Ne dualar sakladım gecelere…
Her şeye rağmen
İnsan kalmaya çalıştım ben…
Kötülüğe inat iyiliği seçtim,
Nankörlüğe rağmen sadık kaldım…
Ama en çok da
Değer verdiklerim tarafından kırıldım…
Ben görünmez miyim?..
Bir gün gelir de
Bu sessizliğim taşarsa eğer,
Dağlar duyar içimdeki çığlığı…
Çünkü ben sustukça
İçimde şehirler yıkıldı…
Kimse görmedi…
Kimse dönüp de
“Sen neden böylesin?” diye sormadı…
Ben herkesi düşündüm,
Kimse beni düşünmedi…
Şimdi gecelere anlatıyorum kendimi,
Ay biliyor içimdeki yangını,
Yıldızlar şahidimdir
Ben sevmeyi yanlış yapmadım…
Sadece kalbimi
Yanlış insanlara emanet ettim…
Ve yine de…
Bir gün iyi insanlar gelirse hayatıma
Ve ilk kez biri
Gitmek yerine kalırsa yanımda…
O zaman diyeceğim ki:
“Ufuklarin Ötesinde hayellere koşalım...
Kalbim hâlâ ölmemiş…”
Ama o güne kadar…
Ben görünmez miyim diye
Sessizce soracağım herkese…
Çünkü bazı insanlar
En çok bağırırken bile
Kimse tarafından duyulmazlar…