Bekleyen Tarafım Şiiri - Kars Gezgini

“Seviyorum” derdin,
Öyle güzel söylerdi ki inanırdım…
Ama sevgin hep sözlerde kalırdı,
Ben dokunamadığım bir şeye bağlandım.

İstediği her şeyi yapardı,
ama bana söylemeden…
Ne bir haber, ne bir danışma,
Sanki ben yokmuşum gibi hayatında.

Aynı şehirde bile değilim seninle,
Asıl mesafe kilometreler değil…
Yanına gelmek isterim, izin yok.
Sevmek serbest, yaklaşmaya imkan yok.

Değer verdiğini söylersin ya hep,
Hep ikinciymişim gibi hissederim.
Sanki ben, senin hayatında
hep boşluk buldukça hatırlanan biriyim.

Ben ise…
Bir mesaj için sabaha kadar uyanık kaldığım,
“yazar mı” diye ekrana bakan duran tarafım.
Bir ses, bir fotoğraf ahh ahh
Bana dünyaları verecek kadar yeterliydi.

Sen “yorgunum” der geçer, dinlenir, susar, kaybolurdun…
Ama bilmez ki,
Asıl yorgun olan hep bekleyendir.

Gittiğim her yerde,
Yanımda olmayan birine yer ayırdım.
Gördüğüm her güzelliği
Fotoğraflara sığdırıp ona anlattım.
Sanki gelirse diye…

Gelmedin.
Hiçbir zaman tam anlamıyla gelmedin.

Ben sevdim…
Sen ise sadece söyledin.