Onu Sevmek Şiiri - Kars Gezgini

Bulaşığı sağ eliyle yıkardı hep,
Çamaşır suyu kokardı elleri…
Biraz fazla kaçırdığı da olurdu,
Hatta bir gün
Kendini bile incitmişliği var bu yüzden.
Ama yine de temizlerdi,
Sanki dünyayı toparlar gibi.

Yağmur yağınca
Çamaşırları hep ıslanırdı onun,
Ben içimden kızardım bulutlara…
O ise güler geçerdi,
Hüznü sevmezdi.

Her gün temizlik yapardı,
Sanki içindeki kırıkları da silmek ister gibi…
Çileği çok severdi,
Ben ise en çok
Onu çilek yerken izlemeyi.

Ama hiç izleyemedim.
Belki de en büyük eksik
En küçük mutluluktu.

Gökyüzünü severdi,
Yağmur sonrası gökkuşağını,
Kuşların cıvıltısını,
Baharı…
Bir günü alıp
Bir kampın içine sığdırmayı.

Denizi çok severdi eskiden,
Sonra bir şaka
Fazla gerçek oldu…
Şimdi uzaktan bakıyor sadece,
Ama ben biliyorum
Bir gün yine affeder dalgaları.

Sabahları erkenden kalkardı,
Kahveyi abartırdı,
Altı, yedi bardak…
Kahvaltıyı sevmezdi,
Ama hayata hep açtı aslında.

İnsanlara karşı çok iyiydi,
Fazla iyiydi hatta…
Hep suistimal edildi,
Hep kırıldı,
Ama yine de
Aynı kalbiyle devam etti.

Üzülmemesi gerekirdi,
Yapmaması gerekirdi…
Ama o,
İyi olmaktan vazgeçemedi.

Beni çok severdi,
Değer verirdi…
Ben de onu sevdim,
En çok da
Onun yaptığı küçük şeyleri.

Çünkü mutluluk,
Onun gibi birinin var olmasıydı…
Ve ben,
Seni izleyemesem bile
Çok sevebilmiştim.