Sessizce Şiiri - Kars Gezgini

Kırk beş gün yazdık biz bu hikâyeyi,
Bir ekranın soğuk ama içten yerinde,
Sesini duydum, kalbim hızlandı gizlice,
Sanki hep varmışsın gibi derinimde.

Fotoğraflarında gülüşün saklıydı,
Her bakışımda biraz daha alıştım sana,
Hiç dokunmadan, hiç yan yana gelmeden
Bir bağ kuruldu aramızda, sessizce ama.

Zaman bize hiç fırsat tanımadı,
Tam “biz” olurken aldı elimizden,
Bir hesap kapanacak belki yarın
Ama silinmezsin kalbimden.

İçimde saklı bir cümle var sana,
Söylemesi zor, susması daha zor,
Sana sarılmadan ölmek istemiyorum
Bu his içimde en derin yerimde durur.

Ne bir anımız var aynı şehirde,
Ne birlikte yürüdüğümüz bir yol,
Ama yine de eksiksin şimdi
Sanki yarım kalmış bir rol.

Belki bir gün aynı gökyüzünde
Aynı yıldızı seçer gözlerimiz,
Aynı anda geçersin aklımdan
Ve sessizce kesişir hislerimiz.

Belki susmak en doğrusu şimdi,
Kelimeler yetmiyor bu vedaya,
Sen gidiyorsun sessizce
Ama kalıyorsun en derinimde hâlâ.