Seni Saklıyorum Şiiri - Kars Gezgini

Keşke sana ne kadar çok sevdiğimi gösterebilsem.
Bir ağırlığı olsa mesela,
Avuçlarına bıraksam da hissetsen,
Biraz çilek gibi tatlı,
Biraz kahve gibi iç ısıtan,
Belki de koca bir meyve bahçesi kadar derin…

Ama olmuyor işte,
Hiçbiri tarif edemiyor seni içimde taşıyan bu yangını.

Hiçbiri anlatamıyor,
Özlemin sarılmak gibi nasıl sızladığını,
Bir çocuğun “anne” diye seslenişi kadar saf,
Ama bir o kadar çaresiz olduğunu.

Kalbimin sessizliği var bugün ellerinde,
Uzatsan elini, tutsam…
Sıcaklığını alıp saklasam en derine,
İçimdeki boşluk biraz dolsa.

Ama yokluğun…
Yokluğun öyle bir şey ki,
Kanasa da içim, kan kussam bile
Yanında bir hiç kalıyor.

Bana hep sıcak olan ellerin,
Şimdi soğuk bir rüzgâr gibi esiyor içimde.
Dokunamadığım tenin,
Uzaktan bile yakıyor beni.

Saçının bir teline bile şiir yazılır senin,
Ama ben kelimeleri yitiriyorum,
Gözlerine varamadan cümlelerim kırılıyor.

Ahhh…
Bir bilebilsen içimdeki ateşi,
Dokunsam yanarım belki
Ama sensizlik daha çok üşütüyor beni.

Bir o kadar uzak,
Bir o kadar sessiz,
Bir o kadar eksik…

Sana söyleyecek çok sözüm var aslında,
Kalbin narin diye susuyorum,
Cümlelerim dokunur diye gözlerine,
Dökülür diye sevgim damla damla.

Ve yine de…
Aldığın her nefeste huzur bul meleğim,
Çünkü ben,
Nefesimin en derin yerinde
Hep seni saklıyorum…