Bekir Özcan Şiirleri - Şair Bekir Özcan

Ankara’dan, altmış gün sonra geldi emir
Üstad, beraat etti fakat Emirdağ’ına sevk edilir

Buna, en çok Hasan Feyzi ağabey üzüldü
Kanlı gözyaşlarını, sessizce içine döktü

Hasan Feyzi ağabeyin, yanık şiirini
Üstad, Bediüzzaman’a verdiği gibi

Geçerken Emirdağ hayatına
Bizde okuyalım işte tarihi bir hatıra

Hükümetten verildi talimat
Emirdağ’ına gidecek üstad

Kâinata İlahi emir verilmiş
Emirdağ ikindi vaktine girmiş

Hapishane koğuşu, çok soğuk, hem de rutubetli
Kimse yok, görüşmek yasak, zaten oda ufunetli

Denizli hapsinin, ebedi bir meyvesi
Kibrit kutuları içinde, yetiştirilir fidesi

Çok ağır şartlar altında, geçmekte günler
Üstadı, vicdansızca üstelik zehirlediler

Bediüzzaman’ın, yükseliyordu ateşi
Verilen zehrin, tesiri ise pek şiddetli

Bediüzzaman’ı, daha önce bilip tanıyanlar
Hemen, ziyaret etmenin yolunu araştırırlar

Çaycı Emin ağabey, müdebbirane bir şekilde
Gelenleri, üstad la görüştürdü gizlilik içinde

Baskın gelebilir, günün her anında her saatinde
Daim arama yapılır, üstad çok eza cefa çekmekte

Bir gün Emin ağabey gelir, üstadın hizmetine
Üsdat; bulamaz çoraplarını, arar evin her yerinde

Bediüzzaman, Denizli hapishanesinde mahkûm
Allah’ın veli kullarını, hapiste tutmak ne mümkün

Halk üstadı, iki üç sefer görür camide
Denizli çalkalanır, müthiş bu haberle

O dönemde sırtında cübbesi sarığı başında
Kastamonu Nasrullah Camii şadırvanına

İhtiyar bir şahıs, vakar ve heybet içinde
Su doldurmaya geldi, elindeki testisine

Emin ağabey, ikindiyi beraber kılar üstadla
Farz bitmiştir, namaz tesbihatı yapılmakta

Bediüzzaman, kendi kendine sesli konuşur şöyle
“Kambur; ben mi yoksa sen mi haklısın söyle? ”