Bekir Özcan Şiirleri - Şair Bekir Özcan

Hazreti Üstad bir otele yerleşir
Hasan Çalışkan ilk ziyaretçisiydir

Bediüzzaman; Hasan ağabeyle
Babası hakkında, başlar sohbete

Bir dönem, eviniz oldu medrese-i Yusufiye
Cenabı Allah, imdada gönderdi sizi bu ülkeye

Boşalmıştı hazine tam takır, görünüyordu dibi
Atıldınız zindana o anda Hazreti Yusuf (a.s) gibi

1

Nereden geldi, olmasaydı “ben”
Hiç olurmuydun “sen”
“Ben’de,” “sen’de” “ene’ den”
“Biz”, “siz” olamadık neden

Mahşerde hesaba çekilen ameller
Yarattığın, yaratacağın nimetler

Takılan el ayak kaş diş dil kirpikler
Allah, Allah diye daim atan kalpler

Halime hatun durumunu anlatır şöyle
Şiddetli kuraklık yaşadık geçen sene

Çekilmez bir hale geldi şiddetli kıtlık
Dört gözle baharı bekliyorduk artık

“Yüce Rabbim için, sözümü yerine getireceğim”
Der “Oğlum Abdullah’ı Allaha kurban edeceğim”

Mekke ve Kureyş halkı Abdü’l-Muttalib ikna için
Dediler “gerekirse fidyesini biz verelim bumudur derdin”

Abdü’l-Muttalib’in kafilesi konak yerine döner
Heyecan içinde herkes merakla haber bekler

Abdü’l-Muttalib daim Allaha yalvarıp dua eder
Heyet ertesi gün Kâhin’in yanına tekrar gider

Abdü’l-Muttalib Abdullah’ı aldı yanına
Develerle birlikte düştüler Kâbe yoluna

İşin en hayırlısına Cenabı Hak’tan talip
Yüce Allaha dua etti Abdü’l-Muttalib

Teklifi kabul ederse eğer verecekti yüz deve
“Sen hemen git ara helalini” demişti Rukiye ye

Abdullah bu teklifi haram diye, etmişti ret iffetinden
Yüz deveyi dahi kabul etmez, o yüce hasiyetinden

Pür dikkat çalışmayı gözetleyen Kureyş halkı
Kazı yerine merakla toplanmaya başladı

Mekke’nin büyükleri geldi hemen çalışma yerine
Tekrar itiraz etmeye başladılar Abdü’l-Muttalib’e