Bekir Özcan Şiirleri - Şair Bekir Özcan

Bediüzzaman’ın, halis nur talebeleri
İman’ın en son zirvesidir, hedefleri

İnsanlığı, ebediyen kurtarmaktır gayesi
Sırf Allah rızası için, ihlâsla yapar hizmeti

Sıkıntılı hapishane hayatı bitmiştir ama
Başlayacaktır sürgün hayatı Kastamonu’da

Jandarmalar eşliğinde Eskişehir’den ayrılır
Sıkıcı yolculuk sonrası Kastamonu’ya varılır

Elli kişilik, takviye düşman askeri gelir
Üstadla beraber, üç talebesi alınır esir

Alçı içinde bacağı, sedyeyle taşındı sorguya
Edildi sevk, yirmi yedi gün sonra Sibirya’ya

Avrupa devletini, doğurmakta Osmanlı
Kıvranıyor yatakta çekiyordu sancı

Hain planla, evlatlıkları başında bekler
Canı gönülden hemen ölmesini ister

Hamiyetinden, İstanbul un siyasetine daldı
Esaret hayatını hatırlayıp, hemen uyandı

Çok şaşaalı geçerken, İstanbul’daki hayatı
Çamlıca’daki köşkte, bir gün aynaya baktı

Kürt aşiret reisi, Kör Hüseyin Paşa gelir
Üstad’la gizli özel olarak görüşmek ister

Hususi konuşmayı Bediüzzaman kabul etmez
Kararı kesin olup bundan asla vaz geçmez

Üstad kaderin cilvesiyle, ülke ülke dolaşır
Pek çok insan bir sürü olaylarla karşılaşır

Gelmişti ahir zamandaki korkunç şahıslar
İnsanlık ölümü pahasına mücadeleye başlar

Emirdağ’ına verilmiştir emirler
Üstada defalarca zehir verirler

Siyasi bir memur itiraf eder
Vicdansızca açıkça söyler

Peygamberimizin, (ASV) sahih bir hadisi şerifinde
“Allah her yüz senede, müceddit gönderir ümmete”

Önceki asrın Müceddidi, Mevlana Halit Bağdadi
Afyonlu Küçük âşık, yedi yaşında oldu onun müridi

Zübeyir ağabey gönderir ziyaretçiyi sırayla
Üstad, elini tutturur sadık talebesi Bayram’a

Şimdiye dek olmadı böyle bir görüşme
Hiç âdeti değildi bilhassa el öptürme