Bir mevsim giderken
Ağlarım hep
İstemeden ve çaresizce
Terk edilişime...
Kar taneleri düşer yüreğime
Üşürüm veya yanarım
zamanın bir yerinden durdum bakıyorum
haykırış mı bu seninki, öfke mi hayata?
kılıç ne?
ya kılıcı hiç almayacaksın eline
ya da veryansın edeceksin taktıysan beline...
bırak... kalem yakışır gözlerine, eline
Kahpe bir kurşun anne,
söktü ciğerimi, çok kahpe…
Vurdular beni üç gün önce.
Aramadın, sormadın halimi,
değmez ölmeye sen hissetmedinse…
Kâbuslar içinde kıvrandım
Bağırmak istiyordum avazım çıktığı kadar
Bağıramıyordum...
Kollarımı yerinden kıpırdatamadım
Bir şeyler oldu dün gece yüreğimde...
Bir ara kötü bakışlı bir adam gölgesi
Bu şehri ben çok sevdim
Sen bilemezsin...
Cüce bir ağaçtı boyum kadar
Parkta kara dut
Yeşil meşil olmamış hem de
Ekşidi suratım, şaşırdım önce
Bir gün
Noktaları keşfetti
Birleştirip onları
Çizgilere geçti
İçinden bir ses
Çizgilere basma dedi
Ne kadar çok kırsan da
kırılmam ben aslında.
Bir kayığım var
alır götürür beni
senden en uzaklara.
Şaşırdın değil mi?
Dinle sevgili, dinle beni...
Önceleri bir kuştum ben
Vara yoğa çırpınan
Ürkek ama bence esaslı bir yürek
Her tatlı söze, her gülen yüze
En karanlık sokağında şehrin
Kaybetti izini dün gece
En karanlık köşe başında
Ve en sessiz bir anda
Bırakmadan yüreğini oracığa
Düşündü, hayat bir gündü o da bugündü...
Bir ışığı eksilse gecenin hisseder gözlerim
Bir ümidin tükense sana ağlar yüreğim
Seni düşününce kaç baharım dirilir
Bilir misin?
Bir yağmur kokusunu sevdim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!