Burada geçmiyor günler be gülüm,
Gündüz dört sağır duvar,
Geceleri kör karanlık, hepten zulüm;
Üstüne üstüne gelir parmaklıklar.
Haftada bir görüş günüdür her pazar,
Coştu yine deli gönül, aktı sana kanım;
Turnaları bekleyemedim, kuşlar ile haber saldım.
Özlemlerimi yükleyip, bulutlarla sana yolladım;
Gecelerin koynunda... Tenine hasret kaldım!
Kutup Yıldızı’na sordum, bulamadı yolunu;
Hazan; ihanet ve ayrılıkların, iki yüzlü mevsimi...
Soldurdun alı, yeşili; çaldın mavinin rengini!
Yeryüzü hüzün sarısına boyanmış, umutlar kara;
Tükenen aşklar, seven kalplerde onmaz bir yara.
Tren garında, işte böyle bir hazan günü vedalaşmıştık...
Yıldızlar gibi kırpışarak... tükendi ömrüm,
Sonsuz bir karanlığın tam ortasında.
Bir kardelen çiçeği gibi boynumu büktüm;
Bembeyaz karlar içinde, erbain ayazında...
Hazan rüzgarlarıyla savrulup gitti gençliğim,
Gönül dağıma gölge düştü, karardı umutlarım;
Hicran ateşinde dağladım, kalbimdeki yarayı.
Karlar yağdı başıma, kışa döndü baharlarım;
Hicran ateşinde dağladım, kalbimdeki yarayı.
Geceleri, gözyaşlarımla söndürdüm içimdeki ateşi,
Sevda bahçemden uğurladığım,
Bir özlem kervanıydı sana...
Ağır ağır ilerlerken hasret çölünde;
Kayboldu gece karanlığında,
Kum tepelerinin gölgesinde...
Günahkâr bir ihanet gecesinde!
Bugün masamda sensiz yudumluyorum hayatı
Sen gideli kuşlar da konmaz oldu pencereme.
Boş kadehlerle paylaşıyorum yalnızlığımı,
Bir de sigaram eşlik ediyor sensizliğime.
Bizim için bir daha güneş doğmayacak,
Renkli kalemlerim olmadı hiç; mutluluğun resmini çizecek...
Karakalem yaşadım hayatı hep; ömrüm böyle mi geçecek?
Anılarım çekmecede, siyah-beyaz fotoğraflarda eskiyecek...
Yılların esiri olmuş bedenim; her gün tükenecek.
Dökülen yapraklar gibi ömrüm, son mevsiminde...
Dün yine arkadaşlarla takıldık;
Balıkçı barınağından bozma, küçük bir balık lokantasında...
Oldukça şirin bir yer:
Önünde göl, arkasında yemyeşil bir ormanlık.
Ay ışığı parıldıyor dalgalarda;
Çökerken gölün üstüne karanlık...
Ayrılırken yatağıma saklanmış kokun;
Zamanla kaybolur, geçer mi sandın?
İçimde kanayan bir cam kesiği… yokluğun;
Bir gün kabuk bağlar, diner mi sandın?
Ben; çöllerde Mecnun, dağlarda Ferhat…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!