Karakalem Şiiri - Bekir Erçalışkan

Renkli kalemlerim olmadı hiç; mutluluğun resmini çizecek...
Karakalem yaşadım hayatı hep; ömrüm böyle mi geçecek?
Anılarım çekmecede, siyah-beyaz fotoğraflarda eskiyecek...
Yılların esiri olmuş bedenim; her gün tükenecek.

Dökülen yapraklar gibi ömrüm, son mevsiminde...
Solup gitti nice düşler, geçen zaman içinde.
Hangi bahar yeşerir ki bu yorgun yüreğimde?
Her gece yalnızlığın hüznü demlenirken
içimde...

Geçen yıllar zamanı her gün kazırken yüzüme,
Yılların yükü, gün be gün belirir her bir çizgide...
Aynalar bile yabancı durur yorgun çehreme;
Bir yabancı gibi bakar gözlerim kendi aksime...

Sessizce eksiliyor ömrüm, takvim yaprağında...
Dün dediğim hatıralar kaldı zaman tuzağında.
Yalnızlık taht kurmuş gönlümün otağında;
Son umut da usul usul söndü gönül ocağında...

Şimdi son fırça çekilirken bu renksiz ve yorgun tuvalde,
Bir avuç hüzün kalacak belki yaşananlardan geride...
Karakalem bir ömrün son çizgisini çizerken defterimde,
Belki birkaç mısrada yaşayacak adım; şiirlerimde...

03.07.2026
21:15