Andıkça Kanar Şiiri - Bekir Erçalışkan

Akşam gurubunun ateşinde harlandı yüreğim;
Onmaz bir yaradır yokluğun; andıkça kanar.
Binbir dua ettim, kabul olsun diye dileğim;
Onmaz bir yaradır yokluğun; andıkça kanar.

Ayak izlerin kalmış sahildeki çakıl taşında;
Bir kum tanesi ömrüm, hep dalga telaşında...
Boğuldu umutlarım yakamozların gözyaşında;
Onmaz bir yaradır yokluğun; andıkça kanar.

Martıların çığlıklarında yankılandı sessiz feryadım;
Kıyıya vuran azgın dalgalar gibi söndü takatım;
Bir yorgun balıkçılın sabrında tükendi hayatım...
Onmaz bir yaradır yokluğun; andıkça kanar.

Pas tuttu umutlarım terk edilmiş limanlarda;
Adını bekledim durdum, en suskun zamanlarda...
Ömrüm savrulup gitti en derin hicranlarda;
Onmaz bir yaradır yokluğun; andıkça kanar.

Sığmıyor sensiz ömür, ne kelimeye ne heceye;
İçimde kopan fırtınalar mühür vurur her geceye...
Döndü hayatım çözümsüz bir bilmeceye;
Onmaz bir yaradır yokluğun; andıkça kanar.

17.07.2026
16:15