Hasret Kaldım Şiiri - Bekir Erçalışkan

Coştu yine deli gönül, aktı sana kanım;
Turnaları bekleyemedim, kuşlar ile haber saldım.
Özlemlerimi yükleyip, bulutlarla sana yolladım;
Gecelerin koynunda... Tenine hasret kaldım!

Kutup Yıldızı’na sordum, bulamadı yolunu;
Rüzgârlara yalvardım, getiremedi kokunu.
Denizlere anlattım, içimdeki onmaz vurgunu;
Gecelerin koynunda... Tenine hasret kaldım!

Arasam da uzanan bir yol bulamadım sana;
Yağmurlarla haber saldım dört bir yana.
Dualarla astım dileğimi, bir bir yıldızlara;
Gecelerin koynunda... Tenine hasret kaldım!

Unutmamak için dağlara yazdım adını;
Kalbimde filizlendirdim hep hatıralarını.
Duvarlara nakşettim tüm fotoğraflarını;
Gecelerin koynunda... Tenine hasret kaldım!

Yalnızlığımı gecelerin karanlığında sakladım;
Yüreğimdeki yarayı hicran ateşinde dağladım.
Çığlıklarım duyulmasın diye, sağır duvarlara ağladım;
Gecelerin koynunda... Tenine hasret kaldım!

Bir ömür eksik yaşadım sensiz geçen her günden.
Belki bir gün dönersin diye vazgeçmedim senden;
Söküp atamadım seni inan, bir türlü bu tenden...
Gecelerin koynunda... Tenine hasret kaldım!

Artık ömür tükeniyor, acı da olsa geçiyor zaman;
Gözlerimde hiç sönmeyen kutsal bir ışıktı hatıran.
Bir gün gelip bedenim toprak olsa da inan;
Gecelerin koynunda... Tenine hasret kaldım!

17.05.2026
21:26