Bekir Dalkıç Şiirleri - Şair Bekir Dalkıç

Ben şiirin bütünüyüm.
Ütüsüz giyindim acımı gecede.
Cigaranızın tütünüyüm.
Yanıp dururum için için.
Yüreğimde demledim çayımı, fokur fokur.
Doldum doldum, döküldüm sizin için.

Yemeği yedim bi ağırlık çöktü.
Şekerleme yapmam lazım.
Uyanınca da çayın yanında tuzlu kurabiye.
Mis.
Havalar da tam benlik bu günlerde.
Ne çok soğuk, ne çok sıcak.

Beste yaptılrlar beste.
Bir akşam beste yaptı tavuklar kümeste.
Adam işitince bu besteyi.
Fırlayıp koltuğundan bir hışımla.
Gidip horozun kafasını kesti.
Şöyleydi o bestenin sözleri.

Kedilerim var benim, kuyruğuma basmayın.
Söyle onlara, kuyruğuma basmasınlar.
Benim kuşlarım var, uçarlar kafama göre,
Bazen de eserler aklıma mavi mavi, bazen düşerler yollarıma kapkara.
Taş atmasınlar gökyüzüme rastgele, kurşun atmasınlar.
Söyle onlara.

Bir anda geldiler bana, bir anda geldiler yani.
Yani durup dururken.
Henüz sabahın körüydü, uyuyordum mışıl mışıl.
Oysa yoktu param pulum, ne kimim kimsem.
Çaldı kapımın zili, açtım baktım ki ev sahibim.
Kiram üçbin idi olmuş yedibin,

mahvediyor beni bazı insanların kibiri
kafamın içinde bir biri(kin)ti var anne
kış gelir çoğalır yağmurunda yaz gelince güneş vurur buharlaşır
yoruldum artık düşünmekten düşüne düşüne düşlerim döküldü gitti.

Bakıyorum da elalem kendini tanıtma derdinde.
Belli ki herkes tanınmak için can atıyor.
Kimi yüzünü kiralayıp, kimi de yeryüzünü  satıyor haraç mezat.
Yahu ne olurdu yani biri de beni görse de, yolumdan çeviriverseydi ya geçerken,
"Hemşerim sen de şusun" deyiverseydi, ne olurdu yani.
Oldum olası kendimi kirli bir aynada görebiliyorum sadece.

Benim oğlum bir kaşık, bir kıza âşık, ama kız çatallardan.
Bize masallar anlatırlar onlar, derler ki;
Her daim etle dolacak şu tabaklar.
Duydum, dört dönüyorrmuş etrafında kızın, o kendini bilmez bıçaklar.
Dedim "oğlum uzak dur şu kızdan aman!."
"Bak bu bıçaklar yoksa seni de bıçaklarlar."

Akşam olmuş güneş batmış.
Tekrar gündüze döndüremem.
Biliyorum yanar için.
Tek başıma söndüremem.
Birlik olmalıyız birlik.

Çiçekler var şiir kokan, şiirler var çiçek.
Hiç geçmeyen bir acım var,
Dokunsan,
Bir şiir okusan belki geçecek.
Bir şiir.