Bekir Dalkıç Şiirleri - Şair Bekir Dalkıç

Baharlar sana gelmez, sen baharlara gideceksin koşa koşa.
Gelecek diye bekleme boşa.
Bu devirde kışlar moda.
Alabildiğine yağan yağmur, yapma çiçek,
Kafeslere kapatılmış kuşlar moda.

Perdelerin ardında gölgem.
Uykusuz gözlerlerle kırıştırdı görüntüler gecelerce.
Bir köşeye kıvrılmış gelişini bekledim yine.
Traşlı yüzüm.
Düşündüm durdum seni, güneşi düşünür gibi üstüm başım ıpıslak.
Üstelik iyice uzadı günler asılmaktan.

Birazcık zam istedik patrondan.
En çokta hayret!
Hepimizde borçlu çıktık çıkarken.
Bekliyoruz bakalım.

Alışveriş yapayım dedim marketten.

Ben Anadolu toprağının bir İnciri.
Kırmışım pırangayı, zinciri.
Köklerim zalimlerin ocağındadır.
Durma topla, meyvalarım kucağımda.
Ye yiyebildiğince hepside tatlı ve tazedir.
Yapraklarım filde kulak, Akdeniz sıcağında yeşil birer yelpaze.

Ben oradayım Maria.
Dokuzunu bekleyen ayın,
O asılı duran kancaya.
Bir kasap vitrininde titreyen et,
Kapkara ızgarada ağlayan ak kuzuyum usulca.
Acı çekiyorum hâlâ.

Ne için şiir yazayım bilemedim bugün, biri bir şey söylesin, biri hatırlatsın unuttuğum her ne varsa nolur,
Aşk neydi, yürek neredeydi acaba?
Öyle uzun zaman oldu ki atmayalı, şöyle sarılıpta bir hayale, başımda kavak yelleri,
tüğ gibi hafifleyipte göğe doğru,
sonra uzanıpta bulutlara boyluboyunca, sereserpe yatmayalı.
Denize baksam, deniz eski deniz midir sanki?

Beni bir timsah yesin önce, sonra nasılsa geri
döneyim.

Etimi kemiğinden ayırsın sevdiğimin abisi.

Niye öyle bakıyorsun, uzun uzun gözlerime?
Hadi söyle, ne gördün gözlerimin içinde?
Biliyorum, uzanmışsın yatağına boylu boyunca,
Beni düşünüyorsun gecenin üçünde.
Ama düşünme.
Seni seviyorum biliyorsun.

Açılsın kanatlarım, bir acıyla açılsın.
Kaldıysa gülücüğüm, yeryüzüne saçılsın.
Orada mı o babalar o, orada mı?
Orada mı o anneler?
Unutup unutup hatırlayıp.
Sizi mutlu zanneder.

Ben ölünce beni seven herkes, mezarıma bir kürek toprak yerine,
Birer yürek şiir döksün.
Severim şiir kokusunu.
İmamdan sonra edebiyat hocamı çağırın başucuma.
Dua niyetine en sevdiğim şiiri okusun.
Kefenimi beni anlayan işçiler dokusun.