Günden güne bu sevdan yaktıkça yanıp tüter
Ben zaten hep böyleyim inan sensiz olamam
Gel insaf et vicdansız gün gelip bir gün biter
Sor dinle bak şöyle’yim inan sensiz olamam
Yüreğinde kelepçe kılıç kalkanın olsam
Çaresiz bir dert bu tabip ne yapsın
Sen bana bu derdi sattın insafsız
Seninde gözyaşın çağlayıp aksın
Meçhule sen beni attın insafsız
Sevda çeke, çeke dert durulur mu?
Hiç bir marifet'te yoksa bir yüzü
Boş gezip duranı insan mı sandın
Mektepsizdir amma kürsüde gözü
Ölçüsüz oranı insan mı sandın
Bayram'dan bayrama hal hatır soran
ISSIZ KALDI BU ŞEHİR
Dün gece derin derin yokluğunu hissettim
Caddeler boş sokak boş ıssız kaldı bu şehir
Gezdiğimiz yerleri yoksun diye terkettim
Caddeler boş sokak boş ıssız kaldı bu şehir
Ne mecnun ne kerem bir çare bulmuş
Hasretin öyle zor artık çekemem
Bu aşkın bu sırrı sendeymiş amma
Sevmeden ecelim gelsin istemem
Taş bastım bağrıma gelmezsen gelmem
İSTEMİYORUM
Şu eşsiz mabedi bin parça bölen
Ot gibi yaşayıp ot gibi ölen
Bin bir zahmet ile ağlayıp gülen
Ben böyle bir dünya istemiyorum
Anlatsam derdimi dert o kadar çok
Sözleri panzehir sanki birer ok
Bozulmuş nesiller saygı duygu yok
Yürekte merhamet vicdan kalmamış
Yüreği pas tutmuş kalbi taş kaya
Be hey gafil, sakın güvenme mala
Yağmur yağar rüzgâr alır sel olur
Hele bir düşte gör varlıktan dara
Dost bildiğin dostlar bile el olur
Kim kalır yanında nede manzara
Tel, tel olmuş saçlar altın sarısı
Bellidir yar, yar kaşından bellidir
Güneş gibi doğmuş gece yarısı
Kalpten kalbe akışından bellidir
Hasta, hasta yatak, yatak dolaşır
Bir meşale yaktım bin bir hevesle
Senden bir hatıra bir anın kalsın
Uykudan uyandır ılık bir sesle
Sıcak bir tebessüm bir şanın kalsın
Dört mevsim söyleyip ismim anardın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!