Bawer Bager Şiirleri - Şair Bawer Bager

Li ser pişta mirinê ez te bi dilekî şikestî dijîm
Tu bi gotinê xelkê min dikuje.
Haca te ji min tune ye ez bi hesreta te li ber derî yê hêvî ya hatina te kal bûm.
Min meke parsekê xewn û xeyalên xwe bese vere.
Bawer Bager

Bazı yaralar dermansızdır; onları sadece sevgi iyileştirir.
O sevgi de, o an etrafındaki hiçbir insanda yoktur. Eğer olsaydı, insan o hâlde bu kadar çaresiz kalmazdı.
Evet, her insan sever; hatta herkes "Çok sevdim." der.
Ancak gönle dokunup ruha işlenen sevginin sahibine, gerçek seven diyebiliriz.
Yoksa ben de düşmanıma, "Seni çok seviyorum." diyebilirim.
Hatta tiksindiğim bir şeye bile hiç çekinmeden, "Seni seviyorum." diyebilirim.

Huzuru seninle bulacağımı düşünmüştüm.
Sonra anladım ki insan bazen huzuru ararken, kendi içindeki bütün limanları terk edip huzursuzluğun yakasına yapışıyor.
Seni suçlamıyorum.
Çünkü insanı yalnızca insanlar değil, içinde yaşadığı çağ da biçimlendiriyor.
Mutluluk ile özgürlüğün birbirine benzeyen ama aynı olmayan iki yüzü vardır. Özgürlük insanı bireyselleştirir; mutluluk ise bazı şeylerden vazgeçmenin değerini öğretir. Sevginin gücünü sadakatte, sadakatin anlamını ise sorumlulukta bulursun.

Min gelek bihar dîtin li min bûn payîz.
Min gelek payîz dîtin li min bû zivistan.
Ez gelek caran di tîrmeha çilê garma havînê de qefilîm.
Lê belê, bihara dilê min her tim tu bû.
— Bawer Bager

Evîna me wekî erdnîgarîya Welatê me bû; hemû alê wê bi kul û birîn bû.
Wekî zimanê Kurdî bû: pir şêrîn û bedew bû, lê zarokên wê pê nizanî bûn.
Qasî Azadîya KURDÎSTANÊ pîroz bû; qasî navê wê qedexe bû.
Di nav xewn û xeyalan de, hêvîya wê bedew dibû; hesreta wê wekî agirê Newroz li ser dilê me bi şev û roj geş dibû. 🌄🕊
— Bawer Bager

Ruhuna Yük Olmayın
Bedenleri yorulmuş insanların ruhuna yük olmayın.
Onlar, ayakta durabilmek için bile güçlük çekiyorlar.
Bir de siz, dostları olarak onları yıkmayın.
Belki bir gün siz de, ruhunuzu bedeninizden ayırmak isteyecek kadar yorulursunuz.
Emin olun; sizi en çok, o gün onlar anlayacak.

Seba dilekî razî bike, mirovatî dev ji dilê xwe berdide.
Dilê ku seba kêfxweşiya dilê te neşewite, çima tu derdê wî ji xwe re bikî bar?
Warê ku bi xewn û xeyalên we xwe nexemilandibe, konê evîna xwe lê venegrin.
Çawa ku warê hûn lê birçî dimînin, hûn seba nanê xwe jê diçin; dilê ku dilê we li ber deriyê xwe tî û birçî dihêle, jê xewn û xeyalên xwe barkin, heta ku rê tên ber we herin û carek din lê venegrin...
Bawer Bager

Güneşin doğuşu tek başına güzel değildir;
en çok batışı anlatır kendini.
Sen de güneş değilsin;
kendini evren sanman hayret verici.
Gözlerim gönül kapısında kör olmuş olabilir,
ama yüreğimin omurgası hâlâ dimdik.

Bütün mevsimler üşütür; sen hariç.
— Bawer Bager

Sesimi kısan, beni bağırtan haksızlıktır.
Hiç kimse sebepsiz yere susmaz.
Her suskunluğun ardında, dile gelmeyen bir çığlık vardır.
Bazen bir söz, bazen bir insan; insanın canını öyle yakar ki, haykırsan ölüm bile o sesin heybetinden mezarında ürperir.
Kısık sesle konuşanlar korkak değildir.
Onlar, en yüksek çığlığın bile sağır vicdanlara ulaşmadığını öğrenmiş insanlardır.