Bawer Bager Şiirleri - Şair Bawer Bager

Mirinê jiyan li ser sênga xwe kir xew
Çavên min hîn jî li rîya hatina te ye
Mirin jî li hember min rûnîştiye û seba hatina te digirî
Ji ber ku sozdaye min heya ku tu nê ewê giyanê min negre.
Bawer Bager

Taşın su vermeyeceğini bildiğin an, suyun da taşı yumuşatmayacağını anlarsın.
İstediğin kadar kuma su ver; beton olmadan onunla bir duvar öremezsin. Değil bir yuva, iki taşı bile yan yana tutamazsın.
İnsan da böyledir.
İnsan, fark ettikçe farklılaşır. Tıpkı suyun, değdiği toprağın niyetine göre dönüşmesi gibi…
Buğdaya verdiğin su başak olur; elma ağacına verdiğin su meyve olur. Çünkü su, kendisine verilen özü büyütür.

Nedir bu keder? İçine kapanmışsın; o kadar içine kapanma, boğulursun.
Geçmez dediğin zaman hiç durmadı ki...
Söylesene dostum, mevsimler kusursuzluğu, yıllar ise güzelliği ortaya koymuyor mu?
Güneşin sadece baharda mı güzel olduğunu sanıyorsun? Yazın ortasında kumda güneşlenmek, bahar kadar güzel değil mi?
Veya kışın o dondurucu soğuğunda bir duvarın köşesinde güneşlenmek, kumdaki kadar zevkli değil mi?
Bir de dostum, kederin dargınlığından küsme hayata. Zamanın içinde geçen hastalıktan, darlıktan ve acılardan ders çıkarmak gerek.

Tu
Malê min tune bû, lêbelê dilê min pir dewlemend bû; ji ber ku mulkê wî tu bû.
Çi bikim bi jiyaneke vala? Tu giyanê jiyana min bû.
Ji azadîyê xweştir, wekî qudreta Xwedê bû.
Bi malê cîhanê bihayê te tune bû; tu îmana evînê bû.
Navê te ji ava Kewserê xweştir, ji avê Zemzemê pîroztir bû.

Xwîna te şêrîn wekî welatê min.
Navê te gulbîn e wekî bihara çiyayên welatê min.
Tu ji xewn û xeyalên min re hêvî yî, wekî azadiya welatê min.
Dimrim û dev ji şoreşa evîna te bernadim, heya ku tu nebî ya min.
— Bawer Bager

Yanlız değilsin

Kalbinin Sesini Dinle
Kalbinin sesini duy; Ruhun yalnız olmadığını bil. Çünkü ruh yalnızlığa teslim olursa, gönül kendi sesini bile duyamaz.
Başını kaldır ve bak... Koca dünya bile bu sonsuz evrende yalnız değil. Milyarlarca yıldız, binlerce gezegen, sonu görünmeyen bir kâinat...
Şimdi güneşe iyi bak. Yörüngesindeki gezegenlere her doğuşunda, "Ben buradayım." der gibi ışığını gönderiyor.

Dünya Güneş'ten, insan yaşamaktan bıkmadı.
Her kalbi atan yaşamıyor; tıpkı her nefes alan gibi.
Sen yokluğu ölüm mü sandın?
Bak, o nefes almayanın kalbi hâlâ atıyor.
"Bu nasıl yaşamak?" dersen; iradesi olmayanın, teslim olan ruhundan daha onurludur.

Yaşarken Ölmek

Gece gündüz hiç durmadan ölmek için çaba gösterenler, ölmekten korkuyorlar. Bu ne büyük bir çelişki...

Biliyorum, şimdi inkâr edeceksiniz: “Ben yapmam.” diye.

Yokluğun Kıyamet
Yokluğun kıyamet, varlığın keramet.
Gelmesen çile olur hasret,
Gelsen varlığın cennet.
Yok, gelmem diyorsan; kopsun kıyamet.
Ayrı olacaksak, ölüm nimet.

Yolun Sonu
Yol bizden çıkılmaz; biz yola çıkarız, âlemlerin Rabbine doğru.
Gönül bizimdir, aşk O'ndandır; bize düşen, hakkıyla sevmektir.
Nasıl olsa o yolun sonunda, başladığımız yerde Sana varacağız.
Nefis âleminin içinde, sevdanı yüreğinde ilmek ilmek dokuyandır mümin.