Dünya Güneş'ten, insan yaşamaktan bıkmadı.
Her kalbi atan yaşamıyor; tıpkı her nefes alan gibi.
Sen yokluğu ölüm mü sandın?
Bak, o nefes almayanın kalbi hâlâ atıyor.
"Bu nasıl yaşamak?" dersen; iradesi olmayanın, teslim olan ruhundan daha onurludur.
En azından teslimiyet yok.
Sen susarsın; su kendiliğinden gelip ağzına girmez. İçmek için çaba gerekir; tıpkı yaşamak gibi.
Sen su vermediğin tohumun büyümesini beklersen, zamanla çürür.
Çürüdükten sonra okyanusun bütün suyunu getirip ona versen de boş.
Güzel olan hiçbir şeyi zamana bırakma; zaman onu da senden alır.
Bawer Bager
Kayıt Tarihi : 15.07.2026 21:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!