At Şiiri - Bawer Bager

Gün yüzü görmemiş bir at,
Dikensiz gülü yiyemeyeceğini sanırmış.
Papatya tarlasında karnını doyurunca anladı ki;
Zalim olan dünya değil, sahibiydi.
Sonra dediler ki:
"Denizin suyu tuzludur,
Kumu bataklıktır."
At orada koştuktan sonra anladı;
Sahibi yine yalan söylüyormuş.
Çünkü ata semer değil, özgürlük yakışır.
Sonra yelesini rüzgâra bırakarak koştu;
Yerle göğün arasında,
Suyla toprağın içinde…
Ve anladı ki;
Onur, atların da masumiyetin de omurgasıdır.
Bawer Bager