Büyük küçük bilmez olduk
Böyle bir zamana düştük
Saygı sevgi bilmez olduk
Böyle bir zamana geldik
Zulüm sardı dört bir yanı
Geceler bitmiyor dertli başımda
Ay doğmaz artık sen yokken uykumda
Bir hüzün savrulur ıssız ruhumda
Sevenin kaderi böyle mi olur
Sensizlik göç eder viran gönlümde
Gönlüm düştü aşkın dara
Hasret açtı kalpte yara
Yâr görünmez oldu bana
Ümit kalmadı bu aşkta
Gece çöktü gönlüme ah
Ben bir Yakup idim gözümde yaşla
Ellerimde hüzün dilimde düşle
Kaldım Yusuf diye kara bir kışla
Sabırdan yol buldum derdim dağ oldu
Kıblem derdim oldu secdemde ahlar
Eker çiftçi toprağı bir umutla
Gözyaşı döker bağrına bir bulutla
Başaklar doğar güneşin onutla
Can olur insana buğday tanesi
Toprakta saklı alın teri izi
Hasretinden sarardı gülüm, dalım,
Dinmez oldu içimde ahım, zalim.,
Her nefeste seni andı bu hâlim,
Ben öleyim bitsin dertler bu gece.
Bir tebessüm uğruna ömür verdim,
Meyhanenin kapısı yarım aralıktı yine,
Rüzgâr içeri dert taşıyordu,
Ben ise sustuğumu sanıp
Her nefeste biraz daha dökülüyordum.
Meyhaneci baktı yüzüme,
Bugün dert çöktü yorgun Anadolu
Ben de senin gibi yıkıldım bugün
Yel olmuş esiyor çile gam kolu
Aynı dert içinde çakıldım bugün
Sen dedin ya kalmadı gül o yazdan
Yıkıldı ocaklar söndü ışığım
Dizlerim titriyor yoktur başığım
Dönüp de sorunca kendi aşığım
Dostlarım bu köy benim köyüm mü
Bağ bahçe virane yollar toz duman
Geceye sığamayan bir sızı olur adın,
Göğsümde yarım kalmış bir nefes gibi titrer.
Her sabahın serinliğinde
Senin dokunmadığın bir rüzgâr bile eksik gelir bana.
Bir gülün soluşu kadar sessiz,
Bir yangının köz tutuşu kadar içli
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!