Yar…
Sen gidersen
bu şehir sadece sessizleşmez,
haritadan silinir.
Saatler durur meydanlarda,
duvarlar çatlar içimde.
Sen gittin ya sevdiğim…
Bir kapı kapandı ardımdan,
dünya birden yarım kaldı.
Geceler, sesine alışmış bir çocuk gibi
şimdi suskun, ürkek, sahipsiz.
Şengül'üm gülünce açar bahçeler
Gamzesinde açar renk renk çiçekler
Yıldız olur göğe süzülür her an
Yollarıma ışık saçan o bir can
Ay gibi parıldar güzel yüzüyle
Bir bahar tadında aşkın izleri
Hatırda sakladım ben sır misali
Gönlümde yeşerir eski sözleri
Ömrümde sakladığım sır Şengül'üm
Geçmişin kokusu sinmiş anlara
Gönlümde açılmış bir bahar gibi
Her demde ararım seni yar gibi
İçimde büyüyen hasret var gibi
Gözlerim nurunda parlar Şengül'üm
Sevdanın ateşi içimi yakar
Sevdiğim bitanem küsmüş gidiyor
Diz çüküp yalvardım geri dönmüyor
Sol yanımda bir sızı var dinmiyor
Bir kalemde aşkımızı siliyor off
Yüreğimde matem dokunsan yanar
İstemiyorsan yâr durma hemen git
Zorla ben kendimi sevdiremem ki
Beni düşünme sen durma hemen git
Zorla sana beni sev diyemem ki
Yar, yar…
Seven ben, sevilen sen,
Ben yürüdüm bu yolun taşına toprağına,
adını kazıdım gecenin alnına.
Sesim kısık, yüreğim gürültülüydü;
Geceler bitmiyor dertli başımda
Ay doğmaz artık sen yokken uykumda
Bir hüzün savrulur ıssız ruhumda
Sevenin kaderi böyle mi olur
Sensizlik göç eder viran gönlümde
Seven bilseydi sevdanın değeri
Gönülde incinmezdi aşkın yeri
Seven olabilseydi sözün eri
Seven kör sevilen nankör olmazdı
Sevda emek ister yürek yarası
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!