Asker ocağında dört arkadaştık
Omuz omuza düşmanla savaştık
Can verdik toprağa bir sevda ile
Kardeşten öte biz dört arkadaştık
Her biri bir yiğit alnında nur'ten
Hiç kimse demesin yıkılmam diye
Bir gül kokladım da yandım gizliye
Bir dost vurdu hem de benliğim diye
Vurulmak neymiş ben dosttan öğrendim
Bir sözle açıldı bir sözle soldu
Dostluk ile yeşerir gönül bağı,
Muhabbet sarar dağını, otağı,
Sadık dost süsler insanın çağı,
Yâr olan gönüldür Üstad Candaşi
Dünya bıktım senin çile derdinden
Bir gün yüzü göstermedin ah dünya
Yüreğim yoruldu dert gam yükünden
Bir gün güldürmedin sen beni dünya
Kader deyip bağrıma taşlar sardım
Dert yükü sırtımda dağ gibi ağır
Hayaller düşlerde kalır hep sağır
Ne umut bağlandı ne de bir çağır
Sonunda hep aynı yalansın dünya
,
Kimi aşk peşinde kimi de malda
Gam ile dolmuştur bu gönlümün her yarı
Aşk ateş düşürdü yaktı sinemin narı
Felek vurdu bağrıma dinmeyen bu ağrı
Bitmedi gitti şu yalan dünyanın kahrı
Şeb hicran içinde gönlüm gördü zararı
Dur gitme sevgilim dur gitme yarim
Az daha kalayım yarim senin yanında
Daha çok var güzel yarim sabah kadar
Saçlarım yorgan olsun sana kollarım yastık
Yarim koynunda oy ben öleyim
Seni sevdiğim için
Dünya bana düşman oldu
Sana ağladığım için
Kader bana düşman oldu
Düşman oldu düşman oldu
Ey zalim yar ey kitapsız
Ey vefasız ey vicdansız
Sen efendi bende küle
Sevdan ile düştüm çöle
Mecnun oldum sevdan ile
Gezer oldum duymadın mı
Çırpınıp dururum dert deryasında,
Duy sesimi ya Rab, zordayım zorda.
Bir yanım ateşte, bir yanım korda,
Duy sesimi ya Rab, zordayım zorda.
Firkat hançerini sapladı candan,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!