Ya benim olursun ya da toprağın
Ölürüm de seni vermem ellere
Bir ömür uğruna hapis yatsamda
Ölürüm de seni vermem ellere
Gözlerin mühür vurmuş kaderime
Soruyorum sana,
Ey be hain, ey be imansız,
Bir insan bu kadar vicdansız olur mu?
Bir bakışa yeminler yükleyip
sonra gözlerini kaçırmak bu kadar kolay mı?
Bir zaman yâr senin için ölürdüm
Yâr sen gittin el oğluna yâr oldun
Eller değil yâr beni sen öldürsün
Ben unuttum sen de unut sevdiğim
Bir zamanlar aşkın rengi solmuştu
Urfa ellerinde bir güzel sevdim
Adına şiirler türküler yazdım
Yoluna ipekten halılar serdim
Urfa semalara adını yazdım
Gönlüme düşeli şu garip sevda
Usandım
Bir gonca sevdim ki gülzâr içinde
Zülfün hayâli var efkâr içinde
Aşk ateşiyle ah u zâr içinde
Gamlı firâkından bıktım usandım
Usta…
Yârden uzak olmak,
Kerem’in Aslı’ya varamadan
kül olması gibidir.
Mesafe değil bu,
ateşin tam ortasında
Kalmadı er kişi yiğit ve cesur
Çapsızlara kaldı meydan be Usta
Bozuldu mertlik ve kalmadı huzur
Çakallara kaldı meydan be Usta
Haberim olmadı yiğitlik ölmüş
Usta…
Bir ömür vardı avuçlarımda,
kum gibi aktı parmak aralarımdan.
Ne tuttuysam eksildi,
ne sevdiysem yarım kaldı.
Boşa geçti deme,
Bazı acılar vardır,
insanın sesini elinden alır…
Sanki boğazına oturur bir kor yığını,
nefesin bile utangaç olur söylemeye.
Soma…
Ulan dünya…
Daha kaç kez kapını çalayım da açmazdan gelirsin?
Kaç geceyi sabaha devirdim de bir tek ışığını çok gördün?
Dertleri önüme serdin, payımı katladın,
Yükümü taşımak için dizlerimi çöktürdün…
Yine de kalktım…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!