Bir yol ki yürekten sabırdan uzak
Hüznü var bağrımda derdim pek ağır
Gönlümde yaradır sarılmaz tuzak
Bilirim ki her gün kalbim kan ağlar
Çekilmiyor artık bu cana mihnet
Gönlüm bir tek seni sevdi sevdanla yandı
Yollarına düşen gönlüm umuda kandı
İçimdeki bütün sözler sana dayandı
Sensiz bir gün şu dünyada yaşayamamki
Gözlerimde birikenler adını andı
Ya Sev Ya Bırak
Saatler sensiz geçmiyor inan
Yollar hep sana çıkıyor her an
Bir umut kaldı içimde yanan
Ya sev ya bırak gideyim artık
Hatırdır gönüldür hiç bilmez oldum
Çekilmez biri oldum yaşlandıkça
Eşe dosta bile güvenmez oldum
Çekilmez biri oldum yaşlandıkça
Bir dost da kalmadı o yar da gitti
Ya Rahman, Ya Rahîm, dilê min bi te şad e
Ya Melik, Ya Quddûs, navê te her dem yad e
Ya Selam, Ya Mu’min, ev can bi te azad e
Ya Muhaymin, li ser me, rahmeta te abad e
Ya Azîz, Ya Cebbar, tu yî hêza bilind e
Gökyüzü karardı yıldızlar soldu
Bir deli rüzgârla vadiler doldu
Dalgalar kıyıya hiddetle vurdu
Çatladı gönlümün sabır kafesi
Gökte şimşeklerdir ışık oyunlar
Gönül dedim bu sevdaya yol düştü
Kah gül oldu kah taş oldu sol düştü
Bir yüreğin bin arzuyla kol düştü
Yazgı dedi Sınan gör ne var ne yok
Muhabbetin sesi ince şefkattir
Ey yazımı yazan kader…
Şu benim yazgımı kömürle mi yazdın?
Hangi gecenin isinde karardım da
Alnıma sürüldü bu suskunluk?
Ben beyaz sayfalarla doğmuştum oysa,
Yedi tepen yüce taçla süslenir
Hüzünle sevinç damarda gezinir
Her sokakta tarih sesi işlenir
Şahidimdir yedi tepe İstanbul
Martılar kanadında özlem taşır
Bir umut yeşerir baharım gibi
Düşlerim özlemler nazarım gibi
Her biri içimde aşk narım gibi
Canımın canında Ahmet yeğenim
Yolunu gözlerim tüter bir közüm
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!