Şimdi başını taşlara çal gönül
Ağla, ağla saçı başı yol gönül
Sevdiğin ellere gelin gidiyor
Ağla, ağla saçı başı yol gönül
Gitti diye yüreğine kor düştü
Vere bavo… vere vere…
ax li binê erdê deng hat,
erd lerizî, dil şikest,
şev bi yek carî bû qiyamet.
Bax…
Viran etti deprem, Eskitaş’ımı…
Bir anlık sarsıntı değil bu,
Asırlarca biriktirilmiş hatıraların
Bir nefeste yıkılışıdır.
Hani her sabah güneşin
Yar gitti ardında yüreğim yandı
Söndü gözlerimde umutlar dindi
Hançer gibi vurdu ayrılık şandı
Sensiz gecelerde ben talan oldum
Gidişinle içimde derin yara kaldı
Gardaş gardaşına pusu kurar mı
Düşman değil beni vuran gardaşım
Ahir mal için can cana kıyar mı
Kalleşçe sırtımdan vuran gardaşım
Bizim anamız da babamız da bir
Nasıl inandım ben sana sevgilim
Acımadın göz yaşıma sen benim
Kör kuşuna hedef ettin sen beni
Acımadan göz yaşıma vur beni vur beni
Günahım neydi tanrım söyle benim
Adalet beklerken umutla dolduk
Bir yudum huzura hep bizler kulduk
Bilmeden feleğe neler sorulduk
Kâhta adliyede vurdular beni
Tutanak tutulmaz yüreğin sesin
Dost beni çarmıha vurun
Boynuma ilmek geçirin
Yok dermanı bu yara'mın
Dost vurun beni öldürün
Nazlı yâre gönül verdim
Zu xweber bidin wê zalimê
Ez dikê bimrim wê havînê
Ew jî qetîma tava evînê
Ez dikê bimrim wê havînê
Agir ketîye nav dilanê kurdî
Şevê reş bûye hemû welatênê
Giyan dişewite bê deng û birî
Hevalno xewer bıdın Kurdistanê
Gulên baxçeyan wêne bûn xezalê
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!