Yâr, kafama beş değil
yirmi beş kurşun sıksaydın
yine de yaşardım ben.
Ama bu sözlerin öldürdü beni, yâr.
Yâr…
Rıhtımda akşam içimde bir yangın
Deniz susmuş martılar bile kederli
Bir elvedayı taşıyor rüzgâr sessizce
Sen gidiyorsun ben paramparça bir deli
O vapur kalkarken bir yürek sarsıldı
Bu sevdamız...
Bitti dedikten sonra
benden ne cevap bekliyorsun ki?
Her ne yaşanmış ise göm gitsin
kalbin en derin kuyusuna,
Bir gariplik sezdim yâr gözlerinden
Başka biri varsa yâr söyle bana
Eski bakışların yok anladım ben
Başka biri varsa söyle yâr bana
Gönlün uzaklaştı sevdan mı bitti
Bir zaman gülerdi, bahtımda güller
Şimdi her köşede, ağlar bülbüller
Adını andıkça, titrer bu eller
Kırılmış aynada, yüzüm var benim.
Hasretin yükünü, çektim yıllarca
Aramızda sıra dağlae yollar uzak gönlüm dar
Hasret vurdu yüreğime gece uzun düşüm var
Sevda deniz ben bir damla hasretime bulanır
Gâvur dağı yol vermez şu dağları aşamadım
Yüreğimde ateş yanar rüzgâr eser bağrım dar
Vakit varken gel gardaşım
Nefsine uyup da sapma
Hak yoluna dön yoldaşım
Şu dünya malına tapma
Yalan gardaş, dünya yalan
Bir ömür mermiştik biz bu yollara
Kalbimde tahtın var ey Şükrü kardeş
Dostluğun kitabı yazdık dağlara
Kalbimde tahtın var ey Şükrü kardeş
Yolumuz düşmüştü dertler çölüne
Sevdan ile düştüm yola
Derdim düştü dilden dile
Beni koydun gurbet ele
Yalnız yalnız yalnız yalnız yalnız yalnız yalnız yalnız yâr
Kapına geldim dönmedin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!