Sevgilim ben sana gülüm diyemem
Gül korur sevgilim solar renklerin
Sevgilim ben sana canım diyemem
Can çürüp toprağa gider sevgilim
Sen damarımda’ki kanımsın benim
Ben doğarken dertli doğdum
Bir koluna mecnun oldum
Bende günahsız bir kolum
Ya güldür ya öldür beni
Neden yarattın sen beni
Bugün bayram gibi ışıldar yüzün
Her günün bahar hiç olmasın güzün
Neşeyle çoşuyor gönlün her sözün
Gülsün güzel yüzün yeğenim Yahya
Kaderin bahçesi açmış güllerle
Yâr,,,
kaç geceyi sabahlara gömdüm,
kaç sabahı akşama çevirdim de
bir tek senin adını silemedim dilimden.
Bir tek seni sevdim başkası yalan
Kim ne derse desin inan ki yalan
Ölümüne sevdim bağlandım sana
İnan ki sevgilim başkası yalan,
Yalan...
Yüzü güler, içte bin hile saklar,
Sözü bal görünür, gönlümü yoklar,
Güvenince açar derinden oklar,
Dost gibi görünen yalancı dostlar.
Vefa dedim, bana cefayı ördü,
Bir zaman yâr senin için ölürdüm
Yâr sen gittin el oğluna yâr oldun
Eller değil yâr beni sen öldürsün
Ben unuttum sen de unut sevdiğim
Bir zamanlar aşkın rengi solmuştu
Urfa ellerinde bir güzel sevdim
Adına şiirler türküler yazdım
Yoluna ipekten halılar serdim
Urfa semalara adını yazdım
Gönlüme düşeli şu garip sevda
Usandım
Bir gonca sevdim ki gülzâr içinde
Zülfün hayâli var efkâr içinde
Aşk ateşiyle ah u zâr içinde
Gamlı firâkından bıktım usandım
Usta…
Yârden uzak olmak,
Kerem’in Aslı’ya varamadan
kül olması gibidir.
Mesafe değil bu,
ateşin tam ortasında
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!