Usandım Şiiri - Baki Ortak

Usandım

Bir gonca sevdim ki gülzâr içinde
Zülfün hayâli var efkâr içinde
Aşk ateşiyle ah u zâr içinde
Gamlı firâkından bıktım usandım

Gönlümde sızıdır bitmeyen hicran
Aşkın ateşinde oldum perişan
Geceler bağrımda çoğalır figan
Feleğin oynundan bıktım usandım

Mecnûn misâliyle düştüm çöllere
Feryâdımı saldım yârin ellere
Derman bulunmazmış böyle dillere
Derde devâlardan bıktım usandım

Sînesi hicranla yanar bu gönlüm
Geceler bağrımı deler ince zulüm
Bir lâhza gülmedi baht ile ömrüm
Kara sevdalardan bıktım usandım

Gözlerim yollarda kaldı seherde
Bir hazân rüzgârı eser her yerde
Nâmın okunurken gönül mahşerde
Yalan sevdalardan bıktım usandım

Bâki değil imiş cân ile cihan
Aşkın şarabıyla oldu dil viran
Kul Ortak der hâlim perişan figân
Sensiz gecelerden bıktım usandım

Nakarat

Hasretin bağrımı deldi de geçti
Gam kervanı gönül yurdunu seçti
Bir vefâ görmedim felekten hiçti
Kahır cefâlardan bıktım usandım

KUL ORTAK