Azad Kavri Şiirleri - Şair Azad Kavri

Bir gün yüzü görmeden gidiyor bu bahtsız ömür

Bu rüsva gönlüm daha tutunacak tek bir umudu kalmadı

Canımız yana yana öğrendik şu hayatı inkar yok

Bu arsız gönlüm çıkmaz bir Yolda gidiyor ne başı var ne de sonu

KEŞKE DÜNYA ÇOCUKLUĞUK ÇAĞIM GİBİ MAHSUM TEMİZ KALSA.

En çokta neye üzülüyorum biliyor musun kendi ellerimle gençliğimi yaktığım

HELE İYİ BAKIN BİZE GEREK VAR MI SİZE

Hep anlattıklarımı bilyorsun peki sustuklarımı.

Şu dünyada acıya dayanacak tek bir yüreğim bile kalmadı artık

Verilen değere siz yeter ki nankörü olmayın gerisi hallolur