Gecemi güzeldi
Geceye doğan güneş mi?
Oysa sessizlik hâkimdi
Sensizliğin gölgelediği…
Sessizliği bozup gelişidir
Solmaya yüz tutmuş düşlerin içinde buluyorum seni
Gözlerin şehir dolusu bakarken
Dudaklarına mühürlü kalan aşk
Çözüyoruz bulmacasını hayatın
Yaşamak adına ne varsa
Yaşanmalı diyerekten
Kovuğunda gece uçurum yüzü
Dilimi kestim k/anı s/üzüldü
Ateş yürür sıcak orman yüzleri
Kuşatır sarmallığında bedeni
Süzülen kan üzülen an olur
Bir rüzgâr öper kesik dilimi
Kelimeler düğümleniyor içimde
Köprü olmuyor şiire
Yirmi dokuz harf içinde kılı kırk yararken
Suçlusu aranan yazılmayanların içinde
Hiçbir şiir yazanına dokunduğu kadar
1. Bölüm
Sessizdi gece çokça sessiz… Zaman geçmek bilmezliğiyle yerinde sayıyordu. Aylardır göremediği canının parçası, sabahına şehrine geliyordu… Yatağına yatıp uykuya dalmak için gözlerini kapadı. Ne mümkün. Yatağın içinde sağa sola dönüp duruyordu. Arada bir kalkıp saatine bakıyor, tekrar gözlerini kapatıp uyumaya çalışıyordu. Saat gecenin 03.00’ü olmuş ve hâlâ uykuya dalamamıştı. İçindeki heyecanı bir türlü dindiremiyor, bir yandan da sabah 05.00’te kalkıp yola çıkacağını düşünüyordu… Hangi ara uykuya dalıp gittiğini anlayamadan, saatin alarm sesine yatağından fırladı. Bir çırpıda elini yüzünü yıkayıp, üstünü değiştirip, akşamdan hazırladığı çantasını yanına alıp dışarıya kendisini atması çok kısa zaman sürdü. Dışarıya çıktığında henüz gün ışımamış, yollar ıssızdı. Otogara gitmeliydi. Caddeye indi ve kaldırımda yürümeye başladı. Hiç araç yoktu ortalıkta. Nasıl gideceğim diye düşünürken, karşı taraftan gözüne vuran araç farını fark etti. Aracın tam olarak ne olduğunu anlayamadan elini kaldırdı. Taksi önünde ani bir frenle durdu. Otogara gidiyoruz dedi. Yolculuk 20 dakika sürecekti. Saatine baktı 05.17 olmuştu. Yollar bomboştu. Taksi süratli bir şekilde yol alıyordu. Otogara vardıklarında saat 05.32’yi gösteriyordu. Çok hızlı gelmişti. Taksinin ücretini ödeyip, otobüsün geleceği yazıhaneye doğru yürüdü. İçeriye girip danışmadaki görevliye, beklediği otobüsün nerede olduğunu sordu. Görevli kendisine, aracın henüz gelmediğini ve araç takip sisteminden bakıp tam olarak nerede olduğunu söyledi. Kafasında yaptığı hesaba göre, otobüsün gelmesine 1 saat vardı. Yazıhaneden çıkıp yürümeye başladı. Yolun karşısında bir kahve gözüne ilişti. İçeriye girip oturdu ve kendisine bir çay söyledi. Elindeki çantasını kenara koyup, telefonunu cebinden çıkarıp masanın üzerine bıraktı. O an telefonunun ışığının yandığını gördü. Bir mesaj vardı. Elvan
Yakınlaştık canım geliyorum yazıyordu.
— Bekliyorum canım seni diye cevap yazdı…
Düşündüm sadece, gerçekleşmesi zor görünen bir düşü... Düşününce idrak edilen sadece (ce) ekinden yoksulluğuyla... Düştüm bir harfin eksikliğine (m) kamufle edilmiş düşlerin içinde kayboluşu. Düşündü(m)
Yeniden, hep yeniden, başlamalı hayat...
Eksikliği duyulan ne varsa yeniden
Değil mi ki kabuk soyulur, kendini yeniler ten
İşte öyle, her şey yeniden
Sende bulduklarım
Bende eksik kalanlardı
Gizlendiğim kabuğum kırıldı
Güneşe dönen yüzüm
Yüreğimde yanan ateş
Sonunda kendini uzak tutmayı başarmıştın
Bu bir galibiyetti skor hanesine yazılan
Bir tarafın galibiyet sevinci yaşarken
Diğer tarafın mağlubiyeti sindirmesi karşısında
Sanıldığı gibi süresi yoktu müsabakaların
Böylesine uzun yalnızlığın içine sürüklenişlerde
Bir martı uçuyor pencerenin kenarında
Bir gökyüzüne bakıyorum birde gözlerinin içine
Martı uçuyor camlara düşen buğusunda gün
Ellerini tutuyorum çiçekler boy veriyor
Yaşanışında zamanın güzelliğine
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!