Ne güzel yazardım
Şiir gibi olurdu
Başköşeye geçip kurulur
Davet beklemezsizin
Öylece bakar göz süzer
Öyle güzel bakma bana
Pek masum değilim
Usulca sokulabilirsin yanıma
Usulca dokunabilirsin
Masum değilim ama
Sevebilirim seni uyarması benden
Bedenimin yorgunluğu kayıp
Sürgün yemiş gecelerden
Tut getir sabahın ışıklarını
Olmadı gözlerini bırak buralarda
Aydınlığım ol
Gittin
Sadece gittin demek sığmıyor yazılanlara
Gittiğinle gittim kendimden
Sahi kendimdeyken
Sende nasıl kalmış bir yanım
I.
yollar, yol aldıkça tükenir
adımları geriye sayıyor
küf tutan akşamları
şiirlere meze oluyor
Etten sıyrılan kemik
Ruh özgür
Tuz çokça tuz akar
Damar ki
Her damar kan taşımaz
Tenin yoksulluğuna
Gecemi güzeldi
Geceye doğan güneş mi?
Oysa sessizlik hâkimdi
Sensizliğin gölgelediği…
Sessizliği bozup gelişidir
Solmaya yüz tutmuş düşlerin içinde buluyorum seni
Gözlerin şehir dolusu bakarken
Dudaklarına mühürlü kalan aşk
Çözüyoruz bulmacasını hayatın
Yaşamak adına ne varsa
Yaşanmalı diyerekten
Kovuğunda gece uçurum yüzü
Dilimi kestim k/anı s/üzüldü
Ateş yürür sıcak orman yüzleri
Kuşatır sarmallığında bedeni
Süzülen kan üzülen an olur
Bir rüzgâr öper kesik dilimi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!