Yüzün güneşe dönmüş
İçinde bir volkan sönmüş
Arıyoruz kayboluşumuzu
Geçmişin satır aralarına gizli yanlarıyla
Yakıyor düşünceler
Öyle bir mısra’ya sığ ki
Ne anlatılabilesin
Ne anlaşılabilesin
Ellerin diyorum
Hangi sancıları kucaklıyor
Bunca zamanın sonrasına
Saklayıp götürdüklerinle…
İçimde senden kalan bir şiir
Her sözcük sana düğümlü
Bıçak sensen bileyle gel
Kesersin düğümü birikenlerin
Hazırlıklı değildim
Bilseydim şiir gibi coşar
Roman gibi yazardım seni
Zaman seninle durdu
Bundan sonra günler geçiriyor
Sadece takvimlerden kopup
Birer birer saatlere inat...
Haklısın cesaretim yoktu yeni bir başlangıç için... Öyle yanılgılar yaşamış birisinden yeni bir başlangıç beklemek çok fazla hayalcilik olurdu. Yorgunum ve kabuk bağlamaz bir yara taşıyorum. Tuz varsa öperim gözlerinden... Kanasın tekrar yaralarım diye…
Yüreğinden düşür kimsesiz duygularını ve sorgusuz yarınlarını...
Arın, yeni dünyaya gelen bebek gibi.
Tasası bitmeyen yaşam döngüsü içine seni katmayan yanlarınla...
Ben kim miyim?
Hiç kimseyim
Biraz sen, biraz o
Hiç biz gibiyim...
Uykudayken çiziyorum resmini
Sessizce nehirler akıp giderken
Ellerime bulaşık son sözcüklerle




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!