Sonra düşlerime dokundu
Yalnızlığın bulutlarını dağıtarak
Kararmış bir yüreğin sesi olup...
Yüreğimdeki kaybolmuşluğun kısır döngüsü hızını yitirmiş, eşkâlim yüreğine demir atmıştı. Yokluğunun vurduğu zaman dilimlerini, varlığının limanına bağlayıp, yüreğinin içinde sonsuz bir uykuya yatıyordum.
Şiir deryasının içinde susmuşluğa bürünürken söz
Dile dolanıp, dilden düşmeyen, kalemin yazamayışına isyanına tanıklığım
Senin gözlerinden uçup giderken, kuşlara seslenişimin ışığında
Yüreğin gergefine içeriden dokuduğu şiir
Ki siz öyle bilin, ben benim gidenim
Sensiz zaman pahalı zam/an
Hep zaman der geçeriz
Zamanın içinden geçememişliğimizle
Bir yanımıza saplı hançer sokuluyken
Ellerimizde dün çiçekleri yarına solgun
Saatler seni gösterir
Senin olmadığın zaman dilimlerine
Senliğin vurduğu krizler depreşir
Eksikliğim sendendir ey yâr
Köşesi tutulmuş hayatın içine sığınışım
Sesin aynadır yüreğini gösteren
Ve yüzün güneştir sabahlara ışıyan
Bu kadar sokulmuşken gözlerine
Uzak durma istersen bakışlarıma
Temize çektiğim ne varsa bu dünyada
Gece elbise yerine hüzün giydi
Kulağımda dünden kalan şarkının tınısı
Unutmak istediklerim unutulun
Çünkü ben iyi unuturum
Unuttukça yenilenir hayat
Boşa kürek sallamanın anlamsızlığı
Sesinin yansımasıdır
Gülüşüme sebep
Görmeden görebilmekti
Gözlerindeki ışıltıyı
Dokunuşlarını duyumsamaktı
Mesafelerin önemsiz kaldığı
Şimdi şiirler var yokluğuna yazılan
Gözün görmediği, yüreğin tezgâhında dokunan
Sana sevmeyi öğretemem belki
Sev de diyemem ama
Güzel severim şiir gibi okunur




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!