Sen kendinden kaçmaya çalıştıkça ben sana yakalanıyordum. Senden habersizce içimde kurguladığım binlerce kopuş senaryosundan hangisinin gerçeğe döneceğini bekliyordum. Bunun nasıl bir sancı olduğunu asla anlamayacaktın. Çünkü sen kaçmayı isteyen, ben, kaçma bende kalmanı istiyorum diyendim. Hiçbir zaman tamam seninim cevabını duyamayacağım bekleyişti bu. Ne zaman, nerden geleceği belli olmayan ve sadece senin iki dudağının arasına sıkışıp kalmış olanı bekleyişti. Böylesi bir bekleyişin sancısını sana nasıl izah edebilirim ki? Bildiğim tek şey, gittiğin zaman yaşamıyor olacağım. Sen yaşayacaksın. Ben yaşamadan seni yazacağım. Yüreğimi en son yüreğine defnetmiştim. Başım sağ olsun…
Artık nefes alamıyordum. Yaşadığım dünya ve getirdiği gerçeklerin elle tutulur bir yanı olmadığını gördükçe; kendi içsel dünyamın içine sürüklenişimi izliyordum. Nasıl bir gerçeğe dönmeliydim yönümü ve kurtuluş hangi mevsimlerin yasını tutuyordu. Böylesine boğulmuşluk hissi, kendimi tanımadığım yabancı kelimelerle süslü yazdıklarımın içine yuvarlandıkça; kurgusal düşlerimin hiç adil olmayan gerçeğe dönüşlerini görüyordum.
Kim kaçırdı geceyi gözlerinden
Akıp giderdi sözlerinle
Şimdisine yuvalanmış sökük
Dikiş tutmaz yanlarıyla yaşam
Hesapsız yarınlara düştüğüm
İnadına yaşanan suskunluk
Bir merhabanın eksikliğine uyanıyorsun
Ellerinde düne dair yaşanmışlıklar
Gözlerini zıpkınlayan yalnız yağmurlar
Sen kendi içinde başka bir boyuta geçiyorsun
En son şiirler yazılan gözlerinden geçilmişti
1-
Ne çok sözlerim vardı sana dair
Söylemeye çalıştıkça unuttuğum
Unuttukça kendi içimde konuştuğum
1-
Sen hangi mevsimsin
Yüreğin güneş, gözlerin yağmurlu
Saçlarında bahar, ellerin ayaz
Hüznün dindiği gecenin canlı yüzüne
1-
Dudaklarından dökülen iki kelimeye tutunup kaldım
Söyledikçe hayata sıkıca sarıldığım...
2-
1-
Seni düşünürken şiir olup dolaşıyorsun damarlarımda; yüreğime aşk pompalanıyor gülüşlerinle...
2-
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!