hayal fidanlarımızla
yeşeren düşler bahçesi
tıpkı senin ruhunun varlığı gibi
bulanık yanımda.
o bahçeyi yaktım gözlerinin önünde,
alevlenen hayallerinin
gözlerinle
aynı renk külleri düşüyor
ruhumun kirli aynasına.
ayaklar altında çiğnenmiş
bir esaretin izi olan
gölgesinde.
zamansız bir zamana kenetlenmiş
saklı anılar sokağındayım.
yasaklı “senler” ve “benler”
sonelerle dans ediyorlar,
sonsuzluğa ermişliğin
mutluluğuyla.
kalp kırıklarımın çerçevelerini asardım
metruk evlerin duvarlarına.
kırık camlarından sarkardı
çocukluğum.
akan gözyaşlarıyla sulardım
gönül penceremdeki gülleri.
“gülü seveceksen
dikenine katlanmalısın”
demiştin bana bir keresinde.
içimdeki titrek tanrılara
doğrulturdum dikenlerini,
ölü bebekler doğururlardı.
acılı sancılarla inleyen
bir ana oluverirdi
bütün kederlerim.
Kayıt Tarihi : 4.05.2026 00:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
