ey sen umudunu yitiren dağ çiçeği
dağlarının eteklerinden gür sesinle
haykır
geçmişinin pas tutmuş elemlerine
haykır ki umut olsun
acılarını oyuncağı yapan elleri kınalı
çocuklara
ve irdele beni kelimelerime
kulak ver kanımdan akan özgürlük özlemine
sen kurtar beni
soğuk prangalarından esaretin
ve kavuştur göğsümü aydınlığa.
direnç güllerini yeşerttiğin
rutubetli avlularından doğar isyanın
hatırla!
amansızca vurmuşlardı seni sokaklarında
ama günü gelecek
bütün bunları unutturacaklar sana
unutma!
unutma bağrı kan ağlayan anaları
varlığınla nefes getir
çoktandır çürümüş umutlarına.
artık kahret
yüzyıllardır yüreklerinde uçan güvercinleri
vuranları pis namlularıyla
coşkun akan suların gibi
örgütle sen baharları dik duruşunla
çünkü
özgürlük
bir bahar vakti gelecek senin dağlarına
sümbül tarlalarından doğacak şafak
ve o gün
son kez selamlayacağız dostu
birlikte
sonsuzluğun eşiğindeyken
yaşam deryasının kıyılarında.
Kayıt Tarihi : 3.05.2026 23:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
