Aydan Güner Özdemir Şiirleri - Şair Ayda ...

Aynımın düştüğü yerde gördüm hasreti,
Hem içimde çok yakın, yar hem de ırak,
Tabanlarım.parçalandı, aylar zemheri,
Kabuklarımdan kanarım, gel beni bırak.

Ahuzarım sel misali, coşarak gider,

Bilseydim katlanan derdi seçtiğimi,
Yönümü dönüp de giderdim inan,
Göreydim içinde, derin öfkeni
Arkama bakmadan, giderdim inan.

Dinleyin erenler, sorarım size:
Yüreğiniz kor kor, yandınız mı hiç?
Dost, dost diye nara atarak harda,
Bulamayıp darda kaldınız mı hiç?

Kekliğimin kırık kolu, kanadı;

Şahsıma münhasırdır iyi niyetim,
Bilen iyi bilir, bilmeyen havaledir...
Bakışlarım hoyrat mıdır bilemem,
Gören gönüle nevaledir.

Bir od düşmüş dem-i yüreğe,

Ezanlar şahittir, duyun sesimi,
Bir dert aldım başa, çekilir değil,
Gözlerimden akan bu kanlı yaşlar,
Bakarsın, bakarsın, görünür değil.

Gecenin bir yarısı...
Hüzün ve ben.
Ayda asılı kalmış yüreğim..
Ha koptu, ha kopacak.
Urganda ipek böceği
Ha ördü, ha örecek.

Balı bal eyleyen arı aşkına,
Arıya can veren Allah aşkına,
Sır’a kelam eden garip kuluna,
Gönül ehline bir dem, Hak’tan içeri.

Ey can, sakla canı veren aşkına,

Biz bu çarkın içinde,
Tek tek bindik gemiye.
Hep birlikte yol aldık,
Toplu daldık hayale.

Yelken tekti, açtık ya,

Hayatı Okudum

Otobüste, dolmuşta,
Yahut vapurda
Yüz okurum.
Kitap değil...

Bak ey Pîr'im dünyaya;
Ne hallere geliyor!
Hırkaya niyâz eden,
El etekler öpüyor.

Yalan dünya malına