Gönlümü keman sanıp, inlettin tellerini
O zalim nağmelerle sevgilim, bir yay gibi
Kağıt sanıp kalbimi, en acı cümleleri,
Umursamadan yazdın tıpkı bir kalem gibi
Nakış nakış işledin hazan yapraklarını,
Bir zamanlar yazdığın sevgi dolu mektuplar,
Parça parça bindiğim, birer kağıttan gemi;
Sana doğru karanlık sularda yüzüyorlar,
Tekrar birleştir diye, getiriyorlar beni
Belki bazı gemiler yolda batmış olacak...
Kalamış'ta tanıştık,
Kadıköy'de ayrıldık...
Aylar sonra gördük ki
Biz bu sevdayı ancak
İki durak taşıdık...
Hostes bir arkadaşım vardı. Bir gün bana şöyle dedi: ''Sen bir hayalperestsin. Hayal kurmaktan başka işin yok.''
Ve ona şöyle dedim: ''Eğer bugün bir işin varsa, bunu Wright Kardeşler isimli iki hayalpereste borçlusun.''
Attila Şanbay
Kadıköyde, Rıhtımda çay içerken masada,
Çiçek satan bir kadın geliverdi yanıma
''Çiçek vereyim'' dedi, ''sevdiğine verirsin''
''Sevdiğim yok ki'' dedim, ''sevdiğim yok ki abla..''
''Sende o zaman'' dedi, ''anacına veresin''
''Annem uzakta'' dedim, ''annem uzakta abla..''
Gülü yetiştirmek bahçıvanın işi,
Ben koklamasını bilirim...
Keyif için yaptığım şeye,
Görev olarak yaptığımdan çok değer veririm.
Ve çiçek tüccarıdır deste deste gülle ilgilenen,
Bense içlerinden bir tekini severim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!