yittim
sessiz sokakların
sessiz çocukları arasında.
yaşanmamış,
eksik kalmış bir şeyler
vardı arkamda.
-ithafen...
serin ve tutkun mevsimleri hangi kara el almış,
ah hangi vicdansız güneş kurutmuş bilmem.
ezerken içimdeki beni, benim umutsuzluklarım
kanatlarına vurulduğum kuşun sesi kayboldu.
bir zindan, adım adım hüzün işlendi beynime
yatmak kayalar üzerinde sığınmışcasına kayaya,
bir sıcaklık arar olmuş yürek belki o sert kayalarda...
çarpan dalga seslerinin eşliğinde ruhum raksederken,
fenerin donuk ışığı yakalar çaresizliğimi bu tuvalde...
aşka inanmıyorum, sevgiyse varım.
ama hiç doyasıya sevdin mi dersen;
hiç dizginlerimi bırakmadı ki
irade adını verdiğim gardiyanım.
az önce seni andım
ne sorguladım seni,
ne yargıladım sevgili.
sen sevindir yüreğini
ben hüzünleri topladım
karalar giymiş danseden.
güneş uzaklarda kalmış...
uçan kuşların ardından
ufuktan bana gelir gözleri,
dilleri elleri yok gibi...
çadırlar kurulu su kenarında
kapanan gece üşütür kuşları,
Umudumu yitirdim, ellerimden akıp gitti;
Giderken tuttu, özleminin karesini aldı.
Üzerine sevdamı ekledi, acı sözler söyledi;
Çaba harcadım, başaramadım, umudum yitti.
Şimdi beni çarpanlarıma ayıracak kederim,
'Her soluğunu soluğuma karıştır,
Soluklarımız birlikte nihayet bulsun.'
Kalbimin hızla çarpmasına yetiyor bile
Sadece satır aralarında sıkışıp kalan
Özlemle rakseden 'karışan soluklarımız'
işte bir sabah yine...
şehrin doğuş vakti.
şafak artık sökmekte,
ıraklar daha yakın şimdi
o duvarlar yıkılmış sanki.
ümitler yüreklerde
...ve gittiğimiz yerde
açsın gökkuşağı tüm renklerini,
kaplasın semayı.
özgür koşan atın
yelelerini savuran
rüzgar kıskansın...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!