Her gün biraz daha yakın
Kapanan gözlerin
Taşıdığı sarsılmaz inançlar.
Geçtiğim caddelerin
Renksiz kaldırım taşları kenarında
Biten bir garip çiçek
şimdi bakıyorum yanıma uzağıma,
yoksun..
yokluğunda bile benden bir parçasın
kaçıp gittin diye yalnız mı kalacağım?
alıp seni kondurmuşum yüreğimin derinine
ve ruhum açmış kanatlarını senin üstüne,
gecelerim boyanmış...
kulaklarımda dalga sesi seni hatırlatan
ve bir istanbul mavisi hakim rüyalarıma.
yol kenarında bir gökkuşağı rengarenk,
uzandığı kucak gibi sımsıcak yol kenarında,
esen rüzgar okşarmış saçlarını yar
Apansız, boğucu, lanet karanlık
Üstüme gelir;
Savunmasız kalırım,
Saklanamam...
Gözlerimi kapatsam
ve herşeyin bir rüya olduğunu düşünsem.
ardindan
bir ciglik kalir geriye...
beni boyle birakma
uzaklarin prensi!
endiselerim,
beklentilerim sana dair,
gel artık, yeter beklettiğin
özleminle sırdaş oldum yokluğunda,
ah neler anlattım ona bir bilsen!
içimdeki fırtınalarda yıkılmadım,
tuttun ellerimden kaldırdın ayağa.
sıcacık bir sabahın güneşlerini kucakladım,
sana geliyorum.
yapraklardaki çiğ taneleri gözlerime konmuş,
kelebekler eteklerimin ucunda uçuşuyor,
şakıyan kuşlar ardımda,
başımda sevgiden taç -çiçeklere kıyamadım-,
kaldım, bir kendim kaldım,
bir de gölgem gibi sevgin.
yoksun sen, yok artık sözlerin
alıp başını gitti kor yüreğin;
bir kendim kaldım, n'apayım
Herhangi bir yerde ya da
Herhangi bir zamanda, hiç farketmez!
Kendi ayaklarımın üzerinde
Ve her şeye sıfırdan;
Tırnaklarımla asıla asıla hayata
Başlayacak gücü hissediyorum.
Hadi, ellerini ver ellerime, gözlerimle tutuş,
Değişsin kaderinin sözleri, yanmasın için.
Kalkıp gitsin tüneyen bulutların, bir buluş
Bir buluş yüreğimle ve harlan, ateşimle coş.
Saklayıp durma güzellikleri, dağıt yeryüzüne,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!