Cümle âlem deyi sukûtu delmişem,
Yek bağlandığım yere çiftten gelmişem.
Men bir medetkârım, hâl-i seferiyem,
Doğunun ulu dağlarından gelmişem.
Bu garip gönüllerde bir olan menem.
Dağı yere serip galip olan menem.
Söz söylemesini bilmem belki amma,
Sözü tartıp biçen, məna eden menem.
Gel ki şu dağların bitsin sazı sözü,
Olur ya bir gün ecel kuşu kapımı çaldığında,
Çevrem akranlarım ve gayrısı beni andığında,
Cümle sevdiklerim benim yokluğuma kandığında,
Yalnız kalmış mezarımın başını sen boş bırakma.
Her gün ölümü yaşayan insanlar ölümden korkmaz.
Bilir mi sanır, içim bir tamu gibi kaynar.
Görür mü sanır, gözüm bir pınar gibi çağlar.
Öldü pir benim için, ben pire doyamadım.
Yarem var, kalbim deme pirim şah gibi kaçar.
Geçer mi âşık olan bu yoldan maşuk ile...
Kalkın ey erenler, Şahınız geldi.
Gurbet ele uçtan, namınız geldi.
Aşkın hasreti ile doldum taştım.
Gönül ele ya dost, sabrınız geldi.
Gezdim gördüm alemi, bahtiyar oldum.
Haddizâtında sinemde yaralar ellerim kanar,
Namütenahi gönlümü nahak yere kırmışlar.
Mehtabın huzurunda girift vicdanım yanar,
Namütenahi gönlümü nahak yere kırmışlar.
Sevgi , hissikablelvuku olur payidar kalır.
Yârim gitti kaldım kimsesiz,
Bana bu sabrın hâli yok mu?
Kahır ile kaldım ilkesiz.
Bana bu kahrın şanı yok mu?
Şecaatim kandan paredir.
Ben senin yoluna vardım.
Âlemi kağıda sardım.
Ben yahut sen deyi değil,
Ancak biz olana vardım.
Ben isteyen yalnız Hak'tır.
Zamanı sudan görme, bir çağlar durur derya.
Dünyaya meyil verme, la râhate fi'd-dünya!
Âşıklar demine Hu! Diyecek zamandır bu.
Gönül görmez bir ahu, la râhate fi'd-dünya!
Günlerden bir gün ansızın gidersem,
Hiç vâr olmamış gibi devam edin.
Dilim yanar da bir yardım istersem,
Unutup beni yola devam edin.
Şimdiye değin çok hata etmişiz.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!