Ulu turnam gel otur yanıma,
Sevdiğim yare uğrama kalsın.
Karışsın şu dökülen kanıma,
Yârin kalbini sızlatma kalsın.
Gelmesinler kabrime dostlarım,
Erbâb-ı elem menim bibaht sineme künyedir.
İştiyakın mene, tahassürüm sene fünyedir.
Kadd-i hayatım ab-ı efsun içun zehreyledir.
Üç beş arşına yumulmadan çeşm-in ah eyledir.
Şah-ı Kebir’em, vuslat-ı serheng sana farzcadur.
Mevt için niyâz etmiş olana ecel neylesin.
Didârınla virân olan cânâ nefes neylesin.
Bilirim cânı inciten derd yine cânda kalır,
Dergâh-ı Hakk’a varan bîçâre niyâz neylesin.
Sînemde derûnî bir cerh-i derd-i nihân vardır.
Bak gidiyorum bu diyardan bu ilden,
Zaman nasıl geçti gitti bilemezsin.
Ardımdan bir kuru gül koydum bu tenden.
Dikeni neleri derdi bilemezsin.
Verdiğin tutam saçının himmetini,
Ey dost üzülme dünya malına,
Dünya malı sana merhem olsun.
Şanın şöhretin eyidir amma,
Sen şanından şöhretinden bolsun.
Ey dost yanın kuldan geçilmezse,
Kalem kağıt dedikleri,
Sıra dizi söz mü ola?
İrfan adap dedikleri,
İki göz bir dil mi ola?
Sevgiyle âşık ulanır.
Ölüm tek bizi ayırmış fani dünyada.
Yüzün hiç unutulur mu hani rüyada?
Sözün bir emir olurdu safi hülyada...
Acı yaz körük nar ile yansın rüzgarda.
Lale lal kaldı gidince sensiz ücrada.
Ey koca Tanrı, görmez misin kulun yektir.
Bunca olan bitene rağmen iman pektir.
Senden nasıl ayrılırım ey Sultan-ı Pir.
Âşk ile yanana uçmak ayağın gelir.
Hünkarım istemez kaybettiğim ünvânı.
Bizler kul değil, Hak şerrindeniz.
Yakar dünyayı, Hak'ka döneriz.
Nerede yolu şer bir kul varsa,
Onu ondan aslına çekeriz.
Bizler Han değil, Sultan anarız.
İlm-i deryaya inmek var iken sahradan.
Cehalet ilinde konak gördün mü Şâh'ım?
Bildiğin öğrendiğin ilmine bakmadan,
Bu cehalet sınavından kaldın mı Şâh'ım?
Karga oldum kondum hak etmediğim dala.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!