Sözlerini bir bir yaktım
içimdeki kor alevde
şimdi hatıralar bir uzak şehir bana
Neresi olduğu farketmez inan
Yeter ki yanımda sen ol sevdiğim
Varlığın baharı yaşatır her an
Yeter ki yanımda sen ol sevdiğim
Ah be usta!
Söylesene kimin bu konduğumuz iri kıyım miras?
Kimi şöminesinin başında terler,
kimi yakacak odun bulamaz.
Yıllarca yatakta hasta yatanın
Avluda binlerce volta atanın
Renkli gözle göğe karanlık bakanın
Ne çok farkına varıyor insan, ne çok...
Tam gün çalışıp, yarım ekmek yiyenin
Şu ömrümü yoluna sererim deyip
En güzel yıllarımı çalıp da gittin
Bir anda ayrılığı üstüne giyip
Yarınımı elimden alıp da gittin
Neden böyle sırtımdan vurup da gittin?
Vakit o eski vakit değil
konmuyor artık pencerelere kuşlar
gökyüzü donuk mavi
camlardan sanki şehrin izi silinmiş
sokaklar desen yapayalnız
Bir kere seviyorum de!
De ki,
Dinsin içimdeki ağrı
Biraz soluk alayım.
Hayata tutunayım yeniden;
Havada yağmur,
Camlarda buğu,
Bak şubatta bitiyor.
Hani bahar gelince sevmekte gelirmişya insanın içine,
UNUTAMAM ONU
Ne yana dönsem bir hatırası
Nereye baksam hep hayali var
Unutmak ne mümkün o gülüşünü
Gözyaşımda bile her bir hali var.
Gitmek istediğim yersin sen
Kalmak istediğim yer
Zamana bir anı bırakılacaksa eğer
En son zamana kadar
Ellerin ellerimde




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!