Arıkan Akar Şiirleri - Şair Arıkan Akar

Şimdi hangi sonbahardayım
İbadet ederken mevsimlere
Ben şimdi kaç kez yenildim
Perişan bir kapıdan çıkarken
Yaşam bir kemik gibi batıyor,urgan bedenime
Arabesk kalmak

Kalın bir kitabın ortasındayım
Sayfalar ağır ilerliyor,ölümün yetmediği..
Okudum,
Sonbaharın bir levha gibi temiz olduğunu
Elveda derken,gök mavisini
Alnından öptüm kitaplarımın arkasındaki duvarın

Budak Budak yolunu beklerim
Nakış nakış kuruyup ölen dallarımdan
Sarıl,ağır ağır ırgalanan dudaklarıma
Köküm toprağa,gönlüm sana dolanmış

Han çınar’ ım

Köle ve efendi aynı korkuyla kucaklaşıyor
Herkes aynı duayı yakarıyor
Tanrı kambur bir şiir gibi uzanıyor
Mısralarım kutsal amenna..
Denge diyorum ,
Öleceğiz,dünya neden bu kadar kötü

Ne zaman şu sokaktan geçsen
Lal bir dünya..
Öyle bir susarım ki
Apolitik harflerim ölür
Elveda derim şiir yazdığım kadınlara

Ben bir maden işçisiyim
Anlat dedim şaire
Yerin altındakilerini,yerin üstündekilerine
Ben siyahın elli rengiyim
Anlat dedim şaire
Siyahı,beyaza

Yorgun bir şiir yazıyorum,sıvasız bir duvara odaklanarak
Hayatın tutarlı tarafını hesaplıyorum üşenmeden
Sınıfta kalıyorum her denememde
İçimden geçenlerle dışımda gerçekleşenler arasından
Meydana asılacak bir diyalektik tablo çıkar
Ne zaman bir düzen arasam

Kabına sığmayan gülüşlerim vardı
Göz bebeklerimin tam ortasında
Annemin giydiği çarşaf hışırtısıyla doğardı sabahım
Hepsi geçip gitti

Birbirine yaslanmış evler

Bilincim bir mermi pususunda alevlenir
Küllerinden doğarım o vakit
Issız ve soğuk bir avluda
Volta atar benliğim
Bir ileri bir geri
Döner etrafında

Sahafların tozu sinmiş parmak uçlarıma
Nereye dokunsam belleğim edebi bir tebeşir
Misafiriyim ben bu dünyanın
Bir şeyler kalmalı benden
Ve bir şeyler ısmarlanmalı bana
Bir sonraki ölümü izlyenlerin değil