Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

hani çocukluğumuzun
"ettop" dediğimiz bir oyuncağı vardı
hatırladın mı?

işte ona benzer kalbim
taşa vursan da,yere çalsan da

bir köşeden değen fırça
tuvalde iştirak suça
ak düşmese siyah saça
ne güzel olurdu dünya

korkuları yenmiş olsak

keçinin inadı onu yalçın kayaların zirvesine çıkarabilir
sen burnunun çizdiği bulutların üstünde gezersin
keçi düşer inadı ölür
sen düşersin adam denir

kalabalıklar içinden geçtim,yalnızlığımı alarak
...
mahşer kalabalığında
kendi mahşerini yaşarmış insan
sevinç; bulutları aralayan anlık güneş
keder; gölgeleri kadar peşlerinde

taban suları çekiliyor
damardan kan çekilir gibi
toprak ölüyor toprak
tıpkı insan gibi

anızları yakmayın

bir el
yoldaki taşı, dikeni temizler
bir el
yola gül serer

sen

sorun kimde
ve
nerede
bilmiyorum

ama

varsan var
yoksan yok bu şehir
gözlerimdeki buğu
keder değilde nedir?

yıldızlar arasına salıncak kurardım bir zamanlar
ayı indirirdim gökten
kafdağına seferlerim vardı zamansız
bulutlar üstünde dans ederdim zevkten

eyvah ki ne eyvah

ne kadar çoksa kanat sesi
huzurun hudutları genişler
ülkemde