Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

yuvadan yavru
uğurluyor sürekli
karahindiba

kalbim diyorum
kalbim
kalbim yerinde değil
kalbim yerinde!
kalbim,kelebeklerden, çiçeklerden yoksun
karın odacıklarına dolduğu kalbim...

I.
yuvanın önüne
daldan bir kurtçuk düşse
nafakanın ayağına geldiğini sanır karınca
onlar tesadüfü mucizeyi nereden bilsin
sen tesadüfü tesadüf

birtek sen değilsin ki yalnız
yediverenler de bülbülden yoksun
anlamış değilim bu hüznün sebebini
sanki, kendine küsmüş mevsim

dinmek bilmiyor yağmur

aylardan ekim
günlerden çarşamba
ayın yirmi ikisi

ve
ilgimi çekiyor

Bakışlarına nazar eder
Bir kötü gözün bakması
Sevginin büyüsünü bozar
Bir puşt narası

iyice inceldi kalbim
yufka yürekli oldum
zamanlı zamansız ağlıyorum
neden/siz

hasreti

Ellerinden tuttuğum hayal üstü hayalim
Yalanların gerçeği can bulduğum can evim
Kanatlanan kuş gibi uçmaya hazır halim
Ay kıskanır ay seni gönlüme giren suret

ey duvarlar duvarlar
nemi bilir
gamı bilmez duvarlar

tomurcukta bir ağacın düğünü, bahar
hazanın sarı renginde ölümü tadar
gül kurusunda dünü arayan bülbül
sahi bülbülün kalbi ne kadar?