Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

kapanıyor
toprağın bağrındaki izler
karıncalar yolunu kaybetmiş
alın çizgimde yürüyorlar
seferden dönen kervan gibi

zaman zaman değil
her zaman beklerim seni
terk edince deli diyorlar
ne olur başıma gel aklım
terk etme beni

keramet sanır deyyus
ettiği lakırdıyı
vahiy gibi anlatır
duyduğu tıkırtıyı.

iradesi ve vicdanına aykırı konuşanlar,ağzında yılan besliyor demektir

elimi çabuk tutup
düşlerimi boyaladım
günbatımından önce

çünkü:
esiri oluyorum karanlığın

Hak'kın hakikatin goncası nuru
alemlere sultan gülü efendim
adaleti insanlığın onuru
mazlumun yetimin dili efendim

hiç bir şey umurunda değil
saçak altındaki serçenin
vakitli vakitsiz açılan
giriş kapısı hariç

bir de

Hep neden eylül demişimdir, neden eylül denince ayrılıklar akla gelir ?

Şairlerin hisleri ve duyguları bu aya göre mi şekillenir?

Yoksa eylül üşümenln başladığı ay mıdır?

bir şehirden aldığı eskileri
bir başka şehirde satar eskici
ve böylece
yeni bedenlerde hayat bulur
hayat
içindeki adamı öldüren elbise

eylenme buralarda geri kalma kervandan
güneş batmaya yakın ölüm çıkar bu handan
etme, gitme desem de al götür yüreğini
gözlerine vuruldum çoktan vazgeçtim candan