Arap Kurt Şiirleri - Şair Arap Kurt

Bir tek bulutlar sadık bu şehre!
Bir de sen

Karlı buzlu yollardan
Hemen hemen tahminen
Cemreler düşer iken
Bu dünyaya geldim ben.

I.
tuzu kendi kendini yakan göldür benim gönlüm

Ey rüzgar...
şu üzerimdeki uğursuzluğa bir üflesen

"korkarım dünyada bir zaman gele
insanlar yaşaya, insanlık öle."
- Bahtiyar vahapzade
•••
arıza kardeşim hepsi arıza.
arızalarda insanlık zirve.

Muhabbet ehlinden feyzimi aldım
Yoktur düşmanlığa yer yüreğimde
Dünya sürgünüyüm uzaktan geldim
Sönmedi yangınlar kor yüreğimde

Uzun lafın kısası, aşk.

Güneşin önünde bir siyah perde
Yâr beni düşürdün onulmaz derde
Seni bekliyorum olduğum yerde
Gel, gel desem, gelirmisin dost, ey dost

Sen yoksan güneş yok kapkara dünya
Uykular diken üstü kâbustur rüya
O yâre sorarsan unutmuş güya
Tek çıkar yol sevmek onu öğrendim

"ayrı dünyaların insanlarıyız" dediğinde
güler geçerdim
derdim ki; ne acayip bir inkar

Söyle gülüm, söyle gülüm
Noldu bize böyle gülüm
Her yanımız param parça
Kalbe ayaz değdi gülüm

Ne denir ki bu sancıya